ที่ว่าง เป็นสิ่งแวดล้อมหนึ่งซึ่งมีอยู่ทั่วไปโดยธรรมชาติ และเป็นปัจจัยสำคัญอันส่ง ผลกระทบต่ออารมณ์ความรู้สึกของมนุษย์เราอย่างมาก งานสถาปัตยกรรมเป็นตัวอย่างที่เห็นได้ ชัดต่อความต้องการกำหนดขอบเขตที่ว่าง เพื่อผลแห่งความพอใจในอารมณ์และความรู้สึกของ มนุษย์ ซึ่งที่ว่างนั้นๆ ก็จะกลับมามีอิทธิพลเหนือเราในที่สุด วิทยานิพนธ์ชุดนี้เป็นการปฏิบัติงานทางศิลปะภาพพิมพ์ ศึกษาความสัมพันธ์อย่างมีเอกภาพ ระหว่างสีและแผ่นราบ กำหนดที่ว่างให้มีลักษณะนำจิตใจเข้าสู่ความงามของธรรมชาติ ความดี ความสงบ ผ่อนคลาย แจ่มใสและเบิกบานด้วยรูปแบบของศิลปะนามธรรมด้วยความบันดาลใจ จากการอยู่ร่วมกันอย่างมีเอกภาพในธรรมชาติระหว่างแผ่นดิน ภูเขา ท้องฟ้า บรรยากาศ สี แสงแดดและเวลา โดยมองจากที่สูงก่อให้เกิดการรับรู้ถึงขอบเขตของโครงสร้างแห่งที่ว่าง แปลเปลี่ยนเป็นความงดงามจากการประสานกันของพื้นที่ว่าง สี บรรยากาศ รูปทรง น้ำหนัก และเส้น จากการศึกษาพบว่า สีเป็นสิ่งที่มีอิทธิพลต่อจิตใจและอารมณ์ของมนุษย์อย่างมาก สี สามารถช่วยความรู้สึกในเรื่อง เวลา มิติ บรรยากาศ มวลและดุลยภาพ แผ่นราบเป็นที่อยู่ ของสีสามารถสร้างความสัมพันธ์ เน้นคุณค่าและคุณลักษณะของสีเกี่ยวกับมิติของที่ว่างให้น่า สนใจยิ่งขึ้น