การศึกษาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อทำความเข้าใจกับวิธีคิด แนวคิด แนวปฏิบัติ เกี่ยวกับบทบาทของสหกรณ์เครดิต ยูเนี่ยนบ้านป่าป้อง จำกัด ซึ่งเป็นองค์กรธุรกิจชุมชน ในด้านการสะสมทุนของชุมชนบ้านป่าป้อง ระบบการจัดการของสหกรณ์ เครดิตยูเนี่ยน โดยใช้ ภูมิปัญญาท้องถิ่น และบทบาทในการส่งเสริมและสนับสนุนกลุ่มธุรกิจในชุมชน ผู้วิจัยศึกษาเอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง การสัมภาษณ์แบบไม่มีโครงสร้าง การสังเกตแบบมีส่วนร่วม โดยการเข้าไป อาศัยในชุมชน เพื่อสังเกตพฤติกรรมของผู้ที่ อาศัยอยู่ในชุมชน และเข้าไปมีส่วนร่วมในกิจกรรมต่าง ๆ การวิจัยแบบมีส่วนร่วม และการ วิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม โดยให้ชุมชนมีส่วนรับรู้ในลักษณะของการสร้างจิตสำนึก ของการมีส่วนร่วม ในกิจกรรมของชุมชน โดยเน้นการหาแนวทางแก้ไขปัญหาโดยชุมชนมี ส่วนร่วม พื้นที่ที่ศึกษา ได้แก่ ชุมชนบ้านป่าป้อง หมู่ที่ 3-4 ตำบลป่าป้อง อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่ ผลการศึกษาพบว่า ชุมชนไทเขินบ้านป่าป้องเป็นชุมชนเก่าแก่ซึ่งอพยพมาจากเมือง เชียงตุง ประเทศสหภาพเมียนมาร์ ในยุค "เก็บผักใส่ซ้าเก็บข้าใส่เมือง" เมื่อเกือบ 200 ปีก่อน มีความสัมพันธ์กันในลักษณะเครือญาติสูง มีลักษณะทางสังคม วัฒนธรรมเป็นของ ตนเอง มีระบบการผลิตเพื่อเลี้ยงตัวเองและในเชิงพาณิชย์ ต่อมาเมื่อประสบกับภาวะเศรษฐกิจ ได้รวมกลุ่ม เพื่อช่วยเหลือซึ่งกันและกันในทางเศรษฐกิจ และพัฒนามาเป็นสหกรณ์เครดิต ยูเนี่ยนบ้านป่าป้อง จำกัด โดยได้จดทะเบียน ต่อนายทะเบียนสหกรณ์ เมื่อวันที่ 5 มกราคม 2542 เป็นสหกรณ์ประเภทออมทรัพย์ชนิดจำกัด ซึ่งผลการดำเนินงาน มีความเจริญก้าวหน้า เป็นอย่างมาก จากสมาชิก 93 คน และทุนเรือนหุ้น 5,170,396.17 บาท กิจกรรมที่ดำเนินการ คือ การส่งเสริมให้สมาชิกรู้จักการออมทรัพย์ โดยส่งเสริมให้สมาชิกสะสมทุนในรูปแบบ การถือหุ้น ๆ ละ 10 บาท สมาชิกถือหุ้นได้ไม่เกิน 100 หุ้น โดยกำหนดชำระค่าหุ้นในวันที่ 2 ของทุกเดือน สมาชิกสามารถกู้ยืมเงินเพื่อไปลงทุนประกอบอาชีพและรวมกลุ่มประกอบธุรกิจ ในชุมชน โดยกู้ได้ไม่เกิน 5 เท่า ของทุนเรือนหุ้น คิดดอกเบี้ยไม่เกินอัตราร้อยละ 15 ต่อ ปี นำรายได้จากดอกเบี้ยเงินกู้มาจัดสวัสดิการเงินกู้และเงินสะสม ให้สมาชิก จ่ายเงิน ปันผลประจำปี ส่งเสริมและอนุรักษ์วัฒนธรรมประเพณีท้องถิ่น สร้างความสามัคคีและ ถ่ายทอด ภูมิปัญญา ท้องถิ่นผ่านกระบวนการเรียนรู้เพื่อชุมชน มีระบบเครือญาติและระบบความเชื่อ ในพุทธศาสนาและความเชื่อ ในสิ่งที่อยู่เหนือธรรมชาติ เป็นสิ่งเชื่อมโยงความสัมพันธ์ ระหว่าง ชุมชนกับสหกรณ์ให้เกิดความสามัคคี ก่อให้เกิดการพึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกัน อย่างแน่นแฟ้น ตามปรัชญาในการส่งเสริมให้สมาชิกช่วยเหลือตนเองและผู้อื่น ส่วนในการ บริหารจัดการสหกรณ์นั้น สมาชิกทุกคนสามารถมีส่วนร่วมโดยผ่านกระบวนการเลือกตั้ง ตามหลักการประชาธิปไตย โดยการนำเอาภูมิปัญญาท้องถิ่นมาผสมผสานกับแนวคิดหรือ ปรัชญาทางพุทธศาสนา เป็นเครื่องมือในการบริหารจัดการควบคู่ กับเทคโนโลยีสมัยใหม่