การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับความรู้เกี่ยวกับพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถของผู้ประกอบอาชีพขับรถจักรยานยนต์รับจ้าง อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา 2) เปรียบเทียบระดับความรู้เกี่ยวกับพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถของผู้ประกอบอาชีพรถจักรยานยนต์รับจ้าง อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยาที่มีสถานภาพต่างกัน กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้ประกอบอาชีพขับรถจักรยานยนต์รับจ้าง อำเภอพระนครศรีอยุธยา จำนวน 312 คน ใช้วิธีการสุ่มแบบชั้นภูมิ เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูลคือ แบบสอบถาม การเก็บรวบรวมข้อมูลดำเนินการระหว่างเดือนตุลาคม - พฤศจิกายน 2547 วิเคราะห์ข้อมูล โดยหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบด้วยการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว (One-way ANOVA) และค่า t-test ผลการวิจัย พบว่า ผู้ประกอบอาชีพขับรถจักรยานยนต์รับจ้างมีระดับความรู้เกี่ยวกับพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ 5 ด้าน คือ ด้านการประกันความเสียหาย ด้านค่าสินไหมทดแทน ด้านกองทุนทดแทนผู้ประสบภัยจากรถ ด้านบทกำหนดโทษ และด้านการเคยใช้สิทธิประโยชน์รับค่าสินไหมทดแทนอยู่ในระดับสูง ผู้ประกอบอาชีพขับรถจักรยานยนต์รับจ้างที่มีสถานภาพทางอายุและประสบการณ์ในการประกอบอาชีพขับรถจักรยานยนต์รับจ้างต่างกัน มีระดับความรู้เกี่ยวกับพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 แต่สถานภาพทางด้านระดับการศึกษา และประสบการณ์ในการใช้สิทธิรับค่าสินไหมทดแทนของผู้ประกอบอาชีพขับรถจักรยานยนต์รับจ้างต่างกัน มีระดับความรู้เกี่ยวกับพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ ไม่แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05