พระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 ได้นำเอาหลักการควบคุมการค้าสัตว์ป่าระหว่างประเทศ ตามอนุสัญญา CITES เฉพาะส่วนที่เกี่ยวกับการนำเข้า ส่งออกและนำผ่านสัตว์ป่า มาบัญญัติไว้ในมาตรา 23 และ มาตรา 24 เท่านั้น ซึ่งยังไม่สอดคล้องเต็มรูปแบบตามแนวทางปฏิบัติของอนุสัญญา CITES เป็นผลให้การบังคับใช้ อนุสัญญา CITES ในประเทศไทยไม่สมบูรณ์ จากการศึกษาพบว่า พระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 ยังขาดมาตรการเกี่ยวกับการควบคุม สัตว์ป่าในบัญชีท้ายอนุสัญญา CITES ภายหลังการนำเข้ามาในราชอาณาจักร มาตรการในการออกใบอนุญาตและ ใบรับรองนำเข้า ส่งออกสัตว์ป่า และมาตรการในการลงโทษผู้ฝ่าฝืนบทบัญญัติดังกล่าว ผู้วิจัยได้เสนอแนวทางแก้ปัญหาข้างต้น โดยให้มีการแก้ไขพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 โดยให้สัตว์ป่าตามอนุสัญญา CITES ที่มีชนิดไม่ตรงกับสัตว์ป่าสงวนและสัตว์ป่าคุ้มครอง ให้เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองและ เป็นสัตว์ป่าชนิดที่อนุญาตให้เพาะพันธุ์ได้ ได้เสนอให้มีการแยกเจ้าหน้าที่ฝ่ายปฏิบัติการ (Management Authorities) และเจ้าหน้าที่ทางวิทยาการ (Scientific Authorities) ออกจากกันโดยเด็ดขาด ได้เสนอให้มี การเพิ่มเติมบทบัญญัติในการลงโทษผู้ฝ่าฝืนการนำเข้า ส่งออก นำผ่าน สัตว์ป่าตามอนุสัญญา CITES และยังเสนอ แนวทางให้ประชาชนได้มีส่วนร่วมในการอนุรักษ์ทรัพยากรสัตว์ป่า ซึ่งแนวทางดังกล่าวเพื่อให้สอดคล้องเต็มรูปแบบตาม แนวทางปฏิบัติของอนุสัญญา CITES อันจะเป็นการสนับสนุนหลักการอนุรักษ์สัตว์ป่าระหว่างประเทศ