| ชื่อเรื่อง | : | ข้อเสนอแนะในการวางนโยบายและแผนในอนาคตของผังเมืองขอนแก่น |
| นักวิจัย | : | วีรวรรณ ศีติสาร |
| คำค้น | : | - |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2518 |
| อ้างอิง | : | http://www.thaithesis.org/detail.php?id=55444 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | การขยายตัวของเมืองขอนแก่นได้เริ่มปรากฎชัดตั้งแต่ พ.ศ.2505 เป็นต้นมา เนื่องจากการ ลงทุนพัฒนาทั้งทางด้านการปกครอง เศรษฐกิจและสังคม ประกอบกับลักษณะกายภาพของตัวเมืองเอง ซึ่งการขยายตัวของเมืองตั้งแต่ปี 2505 ถึงปัจจุบัน แตกต่างกับแผนผังโครงการที่กำหนดไว้โดย สำนักผังเมือง กระทรวงมหาดไทยหลายประการ สาเหตุของความแตกต่างเกิดจากการวางแผนผังโครงการโดยขาดข้อมูลและสถิติที่ถูกต้อง เชื่อถือได้ ประกอบกับนโยบายการบริหารและปฏิบัติงานของหน่วยงานและผู้บริหาร แต่ละยุคสมัย ไม่แน่นอน มีการลงทุนพัฒนาเมืองก่อสร้างที่ทำการของสถาบันต่างๆ ในพื้นที่เขตเทศบาลเมือง ที่ขยายเพิ่มขึ้นมากกว่าที่คาดคะเนไว้ และในการปฏิบัติงานเพื่อบรรลุถึงเป้าหมายของแผนผัง โครงการนั้น ขาดความประสานงานความเข้าใจและมองเห็นถึงความสำคัญของนโยบายด้านผังเมือง จากหน่วยงานและกลุ่มผู้บริหารส่วนท้องถิ่นอย่างดีพอ ปัญหาปัจจุบันของเมืองเกิดขึ้นทั้งในบริเวณ ที่มีการขยายตัวตรงตามโครงการ และในบริเวณที่แตกต่างจากโครงการ คือมีการใช้ที่ดินไม่คุ้มค่า ขาดระเบียบการควบคุมการใช้ที่ดิน อาคาร และระเบียบต่างๆ ของเมืองภายในตัวเมืองชั้นในมีปัญหา เกี่ยวกับการจราจรคับคั่งสับสนบริเวณที่มีประชากรมาประกอบกิจกรรมมากๆ เช่น ตลาดสด, ย่าน การค้า สถานีขนส่ง เป็นต้น นอกจากนี้ได้แก่การใช้อาคารพาณิชย์เป็นที่ประกอบอุตสาหกรรม และ คลังสินค้าก่อความรำคาญเดือดร้อนต่อประชากรและระบบอื่นๆ ของเมือง การสาธารณูปโภคไม่ สามารถจัดบริการได้ทั่วถึง โดยเฉพาะในชุมชนบริเวณชานเมืองเกิดความแตกต่างของสังคมเมือง และสังคมชนบทอย่างชัดเจน การที่จะพัฒนาเมืองให้มีการขยายตัวอย่างมีระเบียบ และคุ้มค่าจำเป็นต้องควบคุมการใช้ ที่ดินและการดำเนินกิจการต่างๆ ให้อยู่ในพื้นที่ๆ เหมาะสมทั้งด้านกายภาพและแนวโน้มด้าน เศรษฐกิจและสังคม การกำหนดเขตพื้นที่ๆ จะพัฒนาเป็นชุมชนย่อยจะต้องมีความสอดคล้องกับระบบ การบริการด้านสาธารณุปโภคและสาธารณูปการที่ดี การจะพัฒนาชุมชนให้มีความแตกต่างของระดับ สังคมและความเป็นอยู่น้อยลงควรยืดการพัฒนาศึกษาเป็นแกน โดยให้แต่ละชุมชนมีสถาบันการศึกษา เป็นศูนย์กลางชุมชนแล้วจัดระบบบริการอื่นๆ สนองให้แก่แต่ละชุมชนอย่างพอเพียงปัญหาการคมนาคม ระดับเมืองและภูมิภาคควรแยกออกจากกันโดยเด็ดขาด เพื่อให้เกิดความสะดวกและปลอดภัยแก่ ผู้สัญจรคมนาคมทั้ง 2 ระบบ เช่น อาจมีถนนระดับท้องถิ่นหรือทางข้ามทางแยกที่ปลอดภัยกว่า ปัจจุบัน สิ่งสำคัญที่จะทำให้โครงการพัฒนาเมืองได้ผลจริงจัง ควรคำนึงถึงการจัดประชาสัมพันธ์ ให้เกิดความเข้าใจและเห็นความสำคัญของการผังเมืองแก่หน่วยงานที่เกี่ยวข้องผู้บริหารและ ประชาชนทั่วๆ ไป และสุดท้ายได้แก่ การจัดกลวิธีที่จะทำให้การพัฒนาสามารถดำเนินงานให้เป็น ไปได้ตามจุดมุ่งหมาย ทั้งทางด้านวิธีการจัดโครงการและการจัดหาแหล่งเงินทุนทรัพยากรที่ใช้ใน การพัฒนาเมืองให้พร้อมสรรพ |
| บรรณานุกรม | : |
วีรวรรณ ศีติสาร . (2518). ข้อเสนอแนะในการวางนโยบายและแผนในอนาคตของผังเมืองขอนแก่น.
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. วีรวรรณ ศีติสาร . 2518. "ข้อเสนอแนะในการวางนโยบายและแผนในอนาคตของผังเมืองขอนแก่น".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. วีรวรรณ ศีติสาร . "ข้อเสนอแนะในการวางนโยบายและแผนในอนาคตของผังเมืองขอนแก่น."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2518. Print. วีรวรรณ ศีติสาร . ข้อเสนอแนะในการวางนโยบายและแผนในอนาคตของผังเมืองขอนแก่น. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2518.
|
