การศึกษาวิจัยครั้งนี้ ได้กำหนดวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงปัญหาที่เกิดจากการ นำนโยบายการประมงปลากะตักไปปฏิบัติว่ามีปัจจัยใดบ้างที่ก่อให้เกิดความล้มเหลว ในทางปฏิบัติ และเสนอแนะแนวทางในการกำหนดนโยบายด้านการประมงปลากะตักเพื่อ สามารถนำไปปฏิบัติได้อย่างมีประสิทธิผล โดยการศึกษาข้อมูลจากเอกสารทางวิชาการ บทความต่างๆ การนำเสนอข่าวสารตามหนังสือพิมพ์ รวมถึงการสัมภาษณ์แบบเจาะลึกจาก บุคคลที่เกี่ยวข้องประมาณ 20 คน ผลจากการศึกษาพบว่า 1. ปัญหาที่เกิดจากการนำนโยบายไปปฏิบัติเกิดขึ้นจากนโยบายที่ถูกกำหนดขึ้น โดยการเรียกร้องของกลุ่มผู้ได้รับผลประโยชน์จากการประมงปลากะตักและการแทรกแซง ทางการเมือง 2. ปัจจัยที่ทำให้นโยบายนี้ประสบความล้มเหลวในทางปฏิบัติประกอบไปด้วย ลักษณะของนโยบายขาดความชัดเจนและไม่สอดคล้องกับสภาพปัญหาที่เกิดขึ้น ลักษณะของ หน่วยงานที่นำนโยบายไปปฏิบัติไม่มีประสิทธิภาพ ทรัพยากรไม่เพียงพอ ข้าราชการ ผู้ปฏิบัติมีทัศนคติที่ไม่สนับสนุนต่อนโยบาย ขาดการประสานงานและการติดต่อสื่อสาร และปัญหาที่เกิดจากนโยบายต่อสภาพเศรษฐกิจ สังคมและการเมือง 3. ในการกำหนดนโยบายเพื่อแก้ไขปัญหาการประมงปลากะตัก รัฐควรให้ความสำคัญ กับการศึกษาถึงสภาพปัญหาและความต้องการที่แท้จริงของชาวประมงโดยปราศจากการแทรกแซง ทางการเมือง การแสดงถึงความจริงใจในการแก้ปัญหาข้าราชการผู้ปฏิบัติต้องปฏิบัติ หน้าที่ด้วยความเป็นกลาง รวมไปถึงการประสานงานและความร่วมมือจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง