การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสิ่งที่เกิดขึ้นจากผลงานประติมา กรรมปูนปั้นที่มีลักษณะเป็นศิลปะวิพากษ์สังคม เสียดสีการเมือง โดยได้ศึกษา เนื้อหาที่ผ่านไปยังงานประติมากรรม ผ่านแนวคิดทางสังคมการเมืองในฐานะของ ประชาชนที่ทำหน้าที่เป็นเสมือนผู้ตรวจสอบนักการเมืองว่าเป็นเช่นไร จากการวิจัยพบว่า งานประติมากรรมปูนปั้นเป็นเสมือนภาพสะท้อนเหตุการณ์ ต่างๆ ทางสังคมการเมืองในแต่ละยุคสมัย ซึ่งมีตัวละครเป็นตัวดำเนินเรื่องเล่าเหตุ การณ์ที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ตั้งแต่เหตุการณ์ช่วง 14 ตุลาคม 2516 เป็นต้นมา ผู้วิจัยได้ทำการเปรียบเทียบเนื้อหาของข่าวที่นำเสนอออกมาในช่วงยุค สมัยต่างๆ กับผลงานประติมากรรมปูนปั้นที่ปรากฏขึ้น เห็นได้ว่าผลงาน ประติมากรรมปูนปั้นที่เสนอออกมานั้นส่วนใหญ่เป็นไปในทิศทางเดียวกับการ นำเสนอจากสื่อสารมวลชน จากจุดนี้นำไปสู่การศึกษาถึงกระบวนการนำเสนอ ข่าวสารว่าเป็นเช่นไร มีปัจจัย อะไรบ้างที่มีอิทธิพลต่อการเสนอข่าวสาร ผู้วิจัยได้นำเรื่องของ วาทกรรม (discourse) มาใช้ประกอบในงานวิจัย เพราะการนำวาทกรรมมาใช้นั้น จะช่วยให้เห็นถึงจุดยืนของความรู้, ความคิดเห็น, ความเชื่อ ของคนในสังคมที่แสดงออกด้วยวาทกรรม ว่าเป็นเช่นไร ผลวิจัยทำให้เห็นว่าความรู้ที่ถ่าย ทอดผ่านวาทกรรม เป็นเพียงทัศนะหนึ่ง(perspective)เท่านั้น จึงไม่ได้เป็นความจริง อันสูงสุด ดังข้อสังเกตของ มิเชล ฟูโก ที่ว่า ความจริงนั้นเป็นเพียงเรื่องของกฎเกณฑ์ชุดหนึ่ง ที่จะทำให้อะไรจริง/ไม่จริง มากกว่าเป็นเรื่องของ ข้อเท็จจริงหรือพยานหลักฐานเชิงประจักษ์ อย่างไรก็ตามผลงานประติมากรรมปูนปั้น นับว่าได้ทำหน้าที่ทั้งทางตรง และทางอ้อม คือนอกจากจะให้ความบันเทิง(ศิลปะเพื่อศิลปะ)แล้วผลงานดังกล่าว ก็ยังได้นำไปสู่การรับรู้ความเป็นไปของสังคม การเมืองอีกด้วย (ศิลปะเพื่อสังคม)