การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการพัฒนาการแพทย์แผนไทยและการพัฒนาคุณภาพ ชีวิตของชาวชนบท และศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการพัฒนาการแพทย์แผนไทยกับการพัฒนา คุณภาพชีวิตของชาวชนบท ประชากรได้แก่ เจ้าหน้าที่ที่ปฏิบัติงานการแพทย์แผนไทย จำนวน 75 จังหวัด กลุ่มตัวอย่างได้แก่ เจ้าหน้าที่ที่ปฏิบัติงานการแพทย์แผนไทยที่ได้จากการสุ่มตัวอย่าง 20 จังหวัด จำนวน 150 คน การสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ แบบสอบถามการเก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามส่งไปทางไปรษณีย์ การวิเคราะห์ข้อมูลใช้โปรแกรม สำเร็จรูป SPSS/PC+ สถิติที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยเลขคณิต ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ Chi-square กำหนดค่านัยสำคัญทางสถิติที่ .05 ผลการวิจัยพบว่า 1. ประมาณสามในสี่เป็นเพศหญิง 2. มากกว่าหนึ่งในสี่อายุระหว่าง 35-49 ปี อายุต่ำสุด 14 ปี อายุสูงสุด 74 ปี อายุ เฉลี่ย 36.27 ปี 3. เกือบครึ่งหนึ่งระดับการศึกษาปริญญาตรีหรือสูงกว่า 4. มากกว่าหนึ่งในสามลักษณะงานที่ปฏิบัติได้แก่ แพทย์ พยาบาล นักวิชาการสาธารณสุข 5. เกือบครึ่งหนึ่งมีตำแหน่งเป็นเจ้าหน้าที่สาธารณสุข 6. มากกว่าครึ่งหนึ่งมีการพัฒนาการแพทย์แผนไทย 7. ระดับการพัฒนาการแพทย์แผนไทยด้านเศรษฐกิจและสังคมอยู่ในระดับปานกลาง 8. การพัฒนาคุณภาพชีวิตของชาวชนบทก็อยู่ในระดับปานกลาง ผลการทดสอบสมมติฐานการวิจัย ตัวแปรได้แก่ การศึกษา ลักษณะงานที่ปฏิบัติตำแหน่ง การ พัฒนาการแพทย์แผนไทยด้านเศรษฐกิจ การพัฒนาการแพทย์แผนไทยด้านสังคม และการพัฒนาการ แพทย์แผนไทยมีความสัมพันธ์กับการพัฒนาคุณภาพชีวิตของชาวชนบท ส่วนตัวแปร เพศ และอายุ ไม่มีความสัมพันธ์กับการพัฒนาคุณภาพชีวิตของชาวชนบท