การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาว่านักเรียนไทยใช้ tenses ในภาษาอังกฤษ ผิดพลาด tenses ใดบ้างและแก้ไขให้นักเรียนใช้ให้ถูกต้อง (2) ค้นคว้าว่าองค์ประกอบใดบ้าง ที่ทำให้นักเรียนเลือกใช้ tenses ที่ถูกต้องและไม่ถูกต้อง (3) เสนอคำแนะนำต่าง ๆ แก่ครู อาจารย์ที่สอนเรื่อง tenses เพื่อส่งเสริมให้นักเรียนใช้ภาษาอังกฤษในการสื่อสารได้อย่างมี ประสิทธิภาพยิ่งขึ้น ประชากรที่ใช้ในการศึกษาค้นคว้าวิจัยได้แก่นักเรียนจำนวนทั้งสิ้น 250 คนจากโรงเรียน 3 แห่งในเขตบางแค อันได้แก่โรงเรียนราชวินิตบางแคปานขำ โรงเรียนมัธยมวัดหนองแขมและ โรงเรียนปัญญาวรคุณ จากการตรวจสอบคะแนนร้อยละของนักเรียนที่ใช้ tenses ที่ถูกต้องและ ไม่ถูกต้องนั้น ผลปรากฏว่าในจำนวน 12 tenses นักเรียนส่วนใหญ่สามารถใช้ simple present tense, present progressive tense, past progressive tense, simple future tense, และ future progressive tense ได้ถูกต้องมากกว่า tenses อื่น ๆ การที่นักเรียนเลือกใช้ tenses ได้อย่างถูกต้องหรือไม่นั้น ขึ้นอยู่กับปัจจัย 4 ประการ ด้วยกันคือ 1. เนื่องมาจากอิทธิพลของ interlanguage การสื่อสารที่เปลี่ยนจากภาษาหนึ่ง ไปอีกภาษาหนึ่งนั้น มีข้อแตกต่างมาก ทำให้นักเรียนเกิดความสับสน 2. ลักษณะการใช้ tenses ของภาษาอังกฤษ มีรายละเอียดค่อนข้างซับซ้อน 3. ลักษณะการใช้ tenses ของภาษาไทยไม่ ชัดเจน ไม่ได้จำแนก tenses เหมือนภาษาอังกฤษ และมักจะใช้คำบอกเวลามาช่วยเสริมความ ให้เข้าใจชัดเจนขึ้น 4. ภาษาไทยและภาษาอังกฤษมีการใช้ tenses ในรูปแบบแตกต่างกันออก ไป ไม่สามารถมาเทียบเคียงได้ ทุก tense จากเหตุผลที่กล่าวมาแล้วข้างต้น ทำให้เป็นที่ประจักษ์ว่านักเรียนไทยมีข้อจำกัดหลายประการ ในการศึกษาการใช้ tenses ในภาษาอังกฤษ ดังนั้น เพื่อที่จะช่วยพัฒนาความรู้ของนักเรียนเกี่ยวกับ เรื่องนี้ ผู้สอนควรจะตระหนักถึงความสำคัญขององค์ประกอบสี่ประการข้างต้นและพยายามเข้า ใจนักเรียนของตนเองด้วย