การเลือกตั้งนับได้ว่าเป็นสิ่งสำคัญมากของการปกครองระบอบประชาธิปไตยในสมัยปัจจุบัน แต่ในส่วนของการไปออกเสียงเลือกตั้งของประชาชนนั้น มีความเห็นอยู่ 2 แนว แนวแรกถือว่าเป็น สิทธิของผู้มีสิทธิเลือกตั้งแต่ละคนที่จะไปหรือไม่ก็ได้ตามความสมัครใจ แนวที่สองถือว่าผู้มีสิทธิ เลือกตั้งทุกคนมีหน้าที่จะต้องไปออกเสียงลงคะแนน ซึ่งการที่มีบทบัญญัติแห่งกฎหมายโดยชัดแจ้ง กำหนดให้การไปออกเสียงเลือกตั้งเป็นหน้าที่ของประชาชน และกำหนดให้มีสภาพบังคับสำหรับ ผู้ที่ฝ่าฝืนไม่ปฏิบัติหน้าที่นี้ไว้ด้วยนั้น เรียกว่า Compulsory Voting จากการศึกษาพบว่ามีอยู่หลายประเทศในโลกที่ใช้ระบบ Compulsory Voting โดยสภาพ บังคับสำหรับผู้ที่ละเว้นไม่ไปออกเสียงเลือกตั้งที่ใช้กันอยู่ในปัจจุบันมีอยู่ 3 ชนิด คือ การปรับ การตัดสิทธิบางประการ และการทำให้ได้รับความอับอายต่อสาธารณชน สำหรับประเทศไทยนั้น เดิมได้ยึดถือกันมาโดยตลอดว่าการไปออกเสียงเลือกตั้งเป็นสิทธิของ ประชาชน แต่ปรากฏว่าในการเลือกตั้งทั่วไปที่ผ่านมาทั้ง 19 ครั้ง มีประชาชนมาออกเสียงลง คะแนนกันน้อยมาก ด้วยเหตุนี้ในการปฏิรูปการเมืองจึงได้เปลี่ยนหลักการใหม่ด้วยการนำเอาระบบ Compulsory Voting มาใช้ โดยกำหนดให้ประชาชนที่มีสิทธิเลือกตั้งทุกคนมีหน้าที่จะต้องไปออกเสียง ลงคะแนน และกำหนดให้ผู้ที่ละเว้นไม่ไปออกเสียงโดยปราศจากเหตุผลอันสมควรต้องถูกตัดสิทธิทาง การเมือง รวม 8 ประการ สภาพบังคับสำหรับบุคคลที่ละเว้นไม่ไปออกเสียงลงคะแนนตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายของ ประเทศไทยในปัจจุบันนั้นน่าที่จะยังไม่เพียงพอ ควรที่จะเพิ่มให้มีการตัดสิทธิบางประการทั้งสิทธิ ในทางการเมืองและสิทธิอย่างอื่นอันมีความเกี่ยวพันกับเรื่องการเมืองขึ้นอีก ยิ่งกว่านั้นยังควรที่จะ นำสภาพบังคับโดยการทำให้ได้รับความอับอายต่อสาธารณชนมาใช้ประกอบกับการตัดสิทธิด้วย เพื่อ ประสิทธิภาพสูงสุดของระบบ Compulsory Voting นอกจากจะมีสภาพบังคับสำหรับผู้ที่ไม่ไปออกเสียงลงคะแนนแล้ว ก็ควรที่จะกำหนดให้มีมาตรการ จูงใจให้ผู้มีสิทธิเลือกตั้งอยากออกมาใช้สิทธิของตนด้วย เพราะจากสถิติในแทบทุกประเทศที่ใช้ระบบ Compulsory Voting นั้น จะพบว่าระบบ Compulsory Voting ทำให้จำนวนบัตรเสียและบัตรเปล่า เพิ่มขึ้นกว่าเดิมอย่างเห็นได้ชัด เนื่องจากระบบนี้ไม่สามารถควบคุมพฤติกรรมในการใช้สิทธิออกเสียง ของประชาชนได้ ซึ่งมาตรการจูงใจที่น่าจะเหมาะสมกับประเทศไทยมากที่สุดก็คือ การออกสลากเลือกตั้ง