การที่ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยจะอนุญาตให้บริษัทที่เป็นนิติบุคคลซึ่งจดทะเบียน ตามกฎหมายต่างประเทศและมีการประกอบธุรกิจหลักในต่างประเทศเข้ามาจดทะเบียน เป็นบริษัทจดทะเบียนต่างประเทศ ซึ่งถือว่าเป็นรูปแบบของการจดทะเบียนหลักทรัพย์ ข้ามชาติรูปแบบหนึ่งนั้น มีความจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องมีมาตรการกฎหมายเพื่อคุ้มครอง ผู้ลงทุน จากการศึกษาของผู้เขียนพบว่าปัจจุบันนี้มาตรการคุ้มครองผู้ลงทุนโดยเฉพาะผู้ลงทุน ในประเทศไทยที่ลงทุนในหลักทรัพย์ของบริษัทจดทะเบียนต่างประเทศยังมีกฎหมายครอบคลุม ไม่เพียงพอ มีปัญหาต่างๆ ที่เกิดขึ้น ได้แก่ 1. ความแตกต่างของมาตรฐานการคุ้มครองผู้ลงทุนตามกฎหมายบริษัทของประเทศไทย กับกฎหมายของต่างประเทศ 2. การเข้าร่วมประชุมผู้ถือหุ้นของผู้ลงทุนในประเทศไทย 3. การจ่ายเงินปันผล 4. การบังคับใช้กฎหมาย (enforcement) 5. ความแตกต่างของมาตรฐานการบัญชีและการสอบบัญชี 6. ผลกระทบจากการถูกเพิกถอนการเป็นบริษัทจดทะเบียนต่างประเทศ 7. ผลกระทบต่อเงินทุนของประเทศ ผู้เขียนมีข้อเสนอแนะดังนี้ 1. บริษัทต่างประเทศต้องแสดงว่ามาตรฐานการคุ้มครองผู้ลงทุนตามกฎหมายของ ประเทศตนไม่ด้อยกว่ามาตรการคุ้มครองที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติบริษัทมหาชนจำกัด พ.ศ.2535 2. ให้สำนักงานผู้แทนของบริษัทจดทะเบียนต่างประเทศในไทยส่งหนังสือนัดการประชุม ผู้ถือหุ้นแก่ผู้ลงทุนที่อยู่ในประเทศไทยไม่น้อยกว่าสิบสี่วันก่อนวันประชุม 3. ประเทศที่บริษัทจดทะเบียนต่างประเทศจดทะเบียนจัดตั้งนั้น ต้องไม่มีข้อห้าม หรือข้อขัดข้องในการส่งเงินในรูปของเงินปันผลให้แก่ผู้ลงทุนที่อยู่ในประเทศไทย 4. ประเทศที่บริษัทจดทะเบียนต่างประเทศจดทะเบียนจัดตั้งนั้น ควรมีสนธิสัญญา ระหว่างประเทศกับประเทศไทยในเรื่องความร่วมมือที่เกี่ยวกับความผิดทางอาญา 5. ตลาดหลักทรัพย์ควรประสานงานกับองค์กรระหว่างประเทศ รวมทั้งให้ สำนักงานบัญชีที่ยอมรับของนานาประเทศ ให้ความเห็นเรื่องเกี่ยวกับมาตรฐานการบัญชี และการสอบบัญชีของประเทศที่บริษัทต่างประเทศจดทะเบียนจัดตั้ง ก่อนที่จะพิจารณา รับเป็นบริษัทจดทะเบียนต่างประเทศในตลาดหลักทรัพย์ 6. ทุนชำระแล้วขั้นต่ำของบริษัทจดทะเบียนต่างประเทศควรสูงกว่าทุนชำระแล้ว ขั้นต่ำของบริษัทจดทะเบียนไทย 7. ให้ธนาคารแห่งประเทศไทยเป็นผู้จัดสรรวงเงินที่จะให้บริษัทจดทะเบียนต่าง ประเทศนำออกนอกประเทศได้