พระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ.2535 เป็นกฎหมายที่มีหลักการ เดียวกันกับการประกันสังคม คือมุ่งที่จะให้ความคุ้มครองความเสียหายสำหรับผู้ประสบภัย จากรถ โดยยึดหลักการพื้นฐานการใช้ระบบการประกันสังคมในรูปบังคับเฉพาะกลุ่ม อันจะทำให้ผู้ซึ่งปฏิบัติตามเงื่อนไขมีสิทธิได้รับประโยชน์ หรือค่าทดแทนตามอัตราที่ กฎหมายกำหนดไว้ และถ้าไม่มีใครจ่ายให้รัฐก็จะเข้ามาจ่ายค่าเสียหายเบื้องต้นให้ หลังจากที่พระราชบัญญัตินี้ได้บังคับใช้มาระยะหนึ่ง พบว่ามีข้อบกพร่องที่สมควร จะต้องได้รับการแก้ไข ปรับปรุงให้ดีขึ้น โดยเฉพาะกรณีการจ่ายค่าเสียหายเบื้องต้น ของสำนักงานกองทุนทดแทนผู้ประสบภัย ที่ไม่เป็นธรรมกับผู้ประสบภัยในกรณี มีความ เสียหายเกิดแก่ผู้ประสบภัยแต่ไม่อาจทราบได้ว่ารถคันใดก่อให้เกิดความเสียหาย เพราะผู้ประสบภัยได้รับการชดใช้เพียงค่าเสียหายเบื้องต้น ซึ่งเป็นเงินจำนวนเล็กน้อย และไม่สามารถเรียกร้องค่าเสียหายจากผู้ใดได้อีก เนื่องจากไม่ทราบตัวผู้กระทำผิด จากการวิจัยพบว่าผู้ประสบภัยจากรถในกรณี มีความเสียหายเกิดแก่ผู้ประสบภัย แต่ไม่อาจทราบได้ว่ารถคันใดก่อให้เกิดความเสียหาย จะได้รับเพียงค่าเสียหายเบื้องต้น จากสำนักงานกองทุนทดแทนผู้ประสบภัยเท่านั้น ซึ่งผิดกับผู้ประสบภัยที่ได้รับความเสียหาย จากรถมีประกันภัย จะได้รับค่าเสียหายเบื้องต้นเป็นอันดับแรก และหากความเสียหาย ที่ได้รับนั้นเกินกว่าค่าเสียหายเบื้องต้น ผู้ประสบภัยก็สามารถเรียกให้บริษัทประกันภัย จ่ายค่าเสียหายในส่วนนั้นได้อีกตามจำนวนเงินที่บริษัทประกันภัยต้องรับผิดชอบ จึงทำให้ เห็นว่าเจตนารมณ์ของพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ.2535 ที่มุ่งจะ คุ้มครองผู้ประสบภัยทุกคนและทุกกรณีที่รถเป็นผู้ก่อความเสียหายนั้น ให้ได้รับความ คุ้มครองที่เหมือนกัน จะไม่บรรลุผลเสียแล้ว ด้วยเหตุนี้จึงสมควรปรับปรุงแก้ไขกฎหมายเสียใหม่ให้สำนักงานกองทุนทดแทน ผู้ประสบภัยในฐานะฝ่ายรัฐได้เข้ามามีบทบาทในการแก้ไขความไม่เป็นธรรมที่ผู้ประสบภัย ในกรณี มีความเสียหายเกิดแก่ผู้ประสบภัยแต่ไม่อาจทราบได้ว่ารถคันใดก่อให้เกิดความ เสียหาย ได้รับอยู่ในปัจจุบันนี้ได้หมดไปพร้อมทั้งมีการปรับปรุงแก้ไขให้พระราชบัญญัติ คุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ.2535 เอื้อประโยชน์ต่อประชาชนโดยส่วนรวมมากขึ้น