การศึกษาการเมืองเรื่องพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถเป็นการศึกษา ความเป็นมาทางการเมืองของกฎหมาย โดยประเด็นการศึกษาส่วนใหญ่ให้ความสำคัญกับ เรื่องความเป็นมาของการประกาศใช้กฎหมาย กลุ่มบุคคลที่เข้ามาเกี่ยวข้องกับกฎหมาย ทั้งกลุ่มผู้ผลักดันและกลุ่มผู้คัดค้าน การประนีประนอมและการประสานประโยชน์ที่ทำให้ กฎหมายสามารถประกาศใช้ได้มาเป็นเวลาอันยาวนาน วิธีการศึกษาใช้การค้นคว้าเอกสารต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับพระราชบัญญัติ อาทิ บทความต่างๆ งานวิจัย หนังสือพิมพ์ ราชกิจจานุเบกษา บทสัมภาษณ์ เป็นต้น การสัมภาษณ์ บุคคลที่เกี่ยวข้องกับพระราชบัญญัติฉบับนี้ เช่น บุคคลในธุรกิจประกันภัย ข้าราชการที่มี ส่วนเกี่ยวข้องกับการยกร่างกฎหมายและปฏิบัติงานตามกฎหมาย เอกชนที่มีส่วนผลักดัน กฎหมาย ผู้ซึ่งประสบภัยจากรถ เป็นต้น จากการศึกษาเรื่องนี้พบว่าพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถเป็นกฎหมาย ที่มีประโยชน์ต่อสาธารณชนและเป็นประโยชน์ต่อวงการประกันภัย แม้ว่าจะเป็นกฎหมาย ที่บังคับให้ประชาชนต้องทำประกันภัยรถและจ่ายค่าเบี้ยประกันให้กับบริษัทประกันภัย แต่ผลได้ที่เกิดขึ้นต่อสังคมมีความคุ้มค่ามากกว่าผลเสีย นอกจากนี้จากการศึกษายังพบว่า สภาพทางการเมืองมีอิทธิพลต่อการกำเนิดของกฎหมายเป็นอย่างยิ่ง ถ้าสภาวะการณ์ ทางการเมืองเหมาะสม กฎหมายจะถูกประกาศบังคับใช้โดยไม่ยากนัก ส่วนในเรื่องของ การผลักดันกฎหมายพบว่า ข้าราชการมีบทบาทในการผลักดันกฎหมายโดยมีฝ่ายเอกชน โดยเฉพาะบริษัทประกันภัยทำหน้าที่ติดตามดูแลผลประโยชน์ของตนเองอย่างใกล้ชิดโดย ผ่านสมาคมประกันภัย ข้อเสนอแนะที่ได้ภายหลังจากการศึกษาเรื่องนี้ คือ 1. รัฐบาลต้องประชาสัมพันธ์ให้สาธารณชนรู้กฎหมายนี้มากกว่าที่เป็นอยู่ โดยมีทั้ง ปริมาณและคุณภาพของผู้รับรู้ เพราะยิ่งมีผู้รู้กฎหมายฉบับนี้เป็นจำนวนมากและรู้วิธีที่จะ เรียกร้องค่าเสียหายแล้ว เจตนารมย์ที่ดีของกฎหมายก็จะบรรลุได้ในที่สุด 2. การบังคับใช้กฎหมายของรัฐต้องเป็นไปโดยเข้มงวด ทั้งกับบริษัทประกันภัย และเข้มงวดกับประชาชนทั่วไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับบริษัทประกันภัยต้องควบคุมอย่าง ใกล้ชิดเพื่อไม่ให้เอาเปรียบประชาชน 3. สำนักงานกองทุนทดแทนผู้ประสบภัยซึ่งเป็นหน่วยงานที่ควบคุมดูแลกองทุน อันมีเม็ดเงินจำนวนมาก ต้องสามารถูกตรวจสอบได้จากสาธารณชน 4. เบี้ยประกันภัยต้องมีการทบทวนและกำหนดให้เหมาะสมกับสภาพความเสี่ยงภัย ที่แท้จริง โดยยึดหลักการของการประกันภัยที่เป็นสากลประกอบกับสภาพที่เป็นอยู่จริง ของสังคมไทย 5. การประสานงานของหน่วยงานของรัฐที่เกี่ยวข้องกับการบังคับใช้กฎหมายต้อง ปรับปรุงให้มีคุณภาพที่ดี เพื่อให้กฎหมายเป็นประโยชน์ต่อสาธารณชนอย่างแท้จริงตาม เจตนารมย์ของการยกร่างกฎหมายฉบับนี้