ประเทศไทยได้มีแนวความคิดในการจัดตั้งศาลปกครองมาตั้งแต่มีการเปลี่ยนแปลงการ ปกครองในปี พ.ศ.2476 และได้มีความพยายามในการจัดตั้งศาลปกครองเรื่อยมาจนกระทั่งถึง ปัจจุบัน ดังปรากฎตามคำแถลงนโยบายของคณะรัฐมนตรีต่อรัฐสภา เมื่อวันพุธที่ 11 ธันวาคม 2539 ในนโยบายด้านการเมือง ข้อ 1.3 ว่า ...และให้มีศาลปกครองขึ้นเป็นเอกเทศจากระบบ ศาลยุติธรรมโดยสอดคล้องกับบทบัญญัติและเจตนารมณ์ของรัฐธรรมนูญ อย่างไรก็ตาม ถึงแม้ จะได้มีแนวความคิดในการจัดตั้งศาลปกครองมาเป็นเวลานานแล้วก็ตาม แต่การจัดตั้งศาล ปกครองก็ยังประสบกับปัญหาและอุปสรรคนานาประการ และปัญหาหนึ่งซึ่งมีความสำคัญไม่ ยิ่งหย่อนไปกว่าปัญหาด้านอื่นๆ ก็คือปัญหาเกี่ยวกับองค์ประกอบทางด้านบุคลากรหรือผู้พิพากษา ซึ่งจะทำหน้าที่พิจารณาวินิจฉัยชี้ขาดคดีปกครอง กล่าวคือ เมื่อเป็นที่ยอมรับกันแล้วว่า ข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้นระหว่างรัฐกับเอกชนหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐกับรัฐเองหรือที่เรียกว่า คดีปกครอง มีลักษณะพิเศษและซับซ้อนต่างจากข้อพิพาทระหว่างเอกชนกับเอกชนด้วยกัน ข้อพิพาทดังกล่าวจึงจำเป็นต้องได้รับการพิจารณาวินิจฉัยโดยองค์กรที่มีบุคลากรซึ่งมี ความรู้ความเชี่ยวชาญ และเมื่อข้อพิพาทดังกล่าวนับวันจะเพิ่มมากขึ้นก็จำเป็นจะต้องมีบุคลากร ในจำนวนที่เพียงพอด้วยเช่นกัน ด้วยเหตุนี้ศาลปกครองจึงไม่อาจประสบความสำเร็จได้เพียง แต่ได้มีการจัดรูปแบบศาลแยกต่างหากจากระบบศาลยุติธรรมแต่ยังคงอาศัยผู้พิพากษาซึ่งมี คุณสมบัติเช่นเดียวกับผู้พิพากษาศาลยุติธรรมหรือบุคคลที่มิได้มีความรู้ความเชี่ยวชาญในเรื่อง ที่เกี่ยวกับ คดีปกครอง อย่างแท้จริง ขณะนี้ได้มีการกำหนดหลักเกณฑ์เกี่ยวกับคุณสมบัติและที่มาของผู้พิพากษาศาลปกครองไว้ ในร่างพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ..... ซึ่งในขณะนี้ มีอยู่ 2 ฉบับ คือ ที่รัฐบาลเสนอต่อสภาผู้แทนราษฎร และของกระทรวงยุติธรรม ซึ่งเมื่อ พิจารณาในรายละเอียดแล้วเห็นว่า การกำหนดคุณสมบัติและที่มาของผู้พิพากษาตามร่าง พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ... ที่รัฐบาลเสนอต่อสภา ผู้แทนราษฎรก็ดี หรือตามที่กำหนดในร่างพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดี ปกครอง พ.ศ. ... ของกระทรวงยุติธรรมก็ดี ยังมิได้เป็นไปตามหลักการที่ว่า ผู้พิพากษาศาล ปกครองจะต้องเป็นบุคคลที่มีความรู้ความเชี่ยวชาญเกี่ยวกับกฎหมายปกครองและมีความเข้าใจ ในระบบการบริหารราชการแผ่นดิน ดังนั้น วิทยานิพนธ์ฉบับนี้จึงได้มีข้อเสนอแนะเกี่ยวกับ การกำหนดคุณสมบัติและที่มาของผู้พิพากษาศาลปกครองไว้ดังต่อไปนี้ 1. ควรจะมีการกำหนดไว้ในร่างพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณา ปกครองให้ผู้พิพากษาศาลปกครองจะต้องเป็นผู้มีความรู้ทางด้านกฎหมายปกครอง หรือมีความ รู้ทางด้านนิติศาสตร์ และจะต้องเป็นผู้มีความรู้เกี่ยวกับระบบการบริหารราชการแผ่นดินด้วย 2. เพื่อจะได้มีการคัดเลือกผู้พิพากษาที่มีความรู้ความสามารถในการพิจารณาคดี ปกครองอย่างแท้จริง การคัดเลือกผู้พิพากษาศาลปกครองจึงควรใช้ ระบบเปิด 3. ในระหว่างการดำเนินการจัดตั้งศาลปกครอง รัฐบาลจะต้องจัดให้มีระบบการศึกษา กฎหมาย การฝึกอบรม หรือจัดตั้งสถาบันเพื่อเป็นแหล่งผลิตบุคลากรที่มีความรู้ความเชี่ยวชาญ ทางด้านกฎหมายปกครองโดยเฉพาะ ทั้งนี้ เพื่อจะได้มีผู้พิพากษาที่เพียงพอต่อการพิจารณาคดี ปกครองที่นับวันจะเพิ่มปริมาณมากขึ้น