การศึกษาวิจัยถึงการทำสัญญาถ่ายทอดเทคโนโลยีระหว่างเอกชนไทยกับเอกชนต่างประเทศนั้น เป็นการศึกษาวิจัยที่มุ่งวิเคราะห์ถึงสภาพปัญหาและอุปสรรคเกี่ยวกับมาตรการทางกฎหมาย หรือ แนวทางการควบคุมการทำสัญญาถ่ายทอดเทคโนโลยี รวมทั้งสภาพปัญหาและอุปสรรคอันเกิดจากนโยบาย แผนการดำเนินการหรือบทบาทของฝ่ายบริหารที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการถ่ายทอดเทคโนโลยีใน ประเทศไทย ทั้งนี้สาเหตุเนื่องจากการทำสัญญาถ่ายทอดเทคโนโลยีเอกชนต่างประเทศ ซึ่งอยู่ใน ฐานะฝ่ายผู้ถ่ายทอดเทคโนโลยี จะกำหนดข้อตกลงในสัญญาโดยอาศัยหลักความศักดิ์สิทธิหรือเสรีภาพ ในการแสดงเจตนา และอาศัยอำนาจต่อรองในการทำสัญญาที่เหนือกว่าคู่สัญญาอีกฝ่ายหนึ่ง เพื่อ กำหนดข้อตกลงในสัญญาที่มีลักษณะเป็นการเอาเปรียบคู่สัญญาอีกฝ่ายหนึ่ง คือเอกชนไทยซึ่งอยู่ใน ฐานะฝ่ายผู้รับการถ่ายทอดเทคโนโลยี อันก่อให้เกิดข้อตกลงที่ไม่มีความเหมาะสมและเป็นธรรม ขึ้นในสัญญาดังกล่าวและมีผลกระทบโดยตรงต่อกระบวนการพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีภายใน ประเทศ ผลการศึกษาวิจัยพบว่าปัญหาและอุปสรรคสำหรับการควบคุมการทำสัญญาถ่ายทอดเทคโนโลยี ภายในประเทศเกิดขึ้นเนื่องจากประเทศไทยมิได้มีมาตรการทางกฎหมาย หรือแนวทางการควบคุม การทำสัญญาถ่ายทอดเทคโนโลยีไว้โดยเฉพาะ ทั้งนี้มีเพียงบทบัญญัติตามกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการ ควบคุมการทำสัญญาดังกล่าวแทรกอยู่ในบทบัญญัติของกฎหมายที่เกี่ยวข้องหลายๆ ฉบับ วิทยานิพนธ์ จึงได้เสนอแนะแนวทางที่เหมาะสมในการแก้ไขปัญหาและอุปสรรคเกี่ยวกับมาตรการควบคุมทางกฎหมาย โดยการพิจารณาแก้ไขบทบัญญัติตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ บทบัญญัติตามกฎหมายสิทธิบัตร กฎหมายเครื่องหมายการค้า กฎหมายคุ้มครองผู้บริโภค กฎหมายเกี่ยวกับการป้องกันการผูกขาด และประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยนิติกรรมสัญญา รวมทั้งการพิจารณาเพื่อแทรกแซง การทำสัญญาถ่ายทอดเทคโนโลยีโดยรัฐด้วยวิธีการกำหนดแนวนโยบาย แผนการดำเนินงาน และ บทบาทของฝ่ายบริหารเกี่ยวกับกระบวนการถ่ายทอดเทคโนโลยี เพื่อก่อให้เกิดกระบวนการพัฒนา วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีอย่างยั่งยืนต่อไป