ประโยชน์ทดแทนในกรณีว่างงาน เป็นการประกัน ประเภทหนึ่งตามพระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ. 2533 และเป็นการประกันเพียงประเภทเดียวใน 7 ประเภท ที่ไม่มีบทบัญญัติกำหนดระยะเวลาในการเริ่มดำเนินการไว้ แม้ประโยชน์ทดแทนกรณีว่างงานจะมีคุณประโยชน์มากมาย สำหรับผู้ที่เกี่ยวข้องก็ตาม ในทางตรงข้าม การนำประโยชน์ ทดแทนกรณีดังกล่าวมาบังคับใช้ ก็อาจก่อให้เกิดผลเสียต่อ ระบบการประกันสังคมได้ ดังนั้น จึงนำไปสู่ปัญหาและข้อ โต้แย้งต่าง ๆ ว่าประโยชน์ทดแทนในกรณีว่างงานมีความ จำเป็นหรือไม่ที่จะนำมาบังคับใช้ในประเทศไทย และหากนำมา บังคับใช้แล้วควรจะเป็นไปในแนวทางใด จากการศึกษา วิเคราะห์ ทำให้ทราบว่า ประโยชน์ ทดแทนในกรณีว่างงานมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่จะนำมาบังคับ ใช้ในประเทศไทย ทั้งนี้ เพื่อเป็นการเสริมสร้างหลักประกัน ทางรายได้ให้แก่ผู้ว่างงาน นอกเหนือจากเงินค่าชดเชย หรือ เงินจากกองทุนสำรองเลี้ยงชีพที่ได้รับ สำหรับการบังคับใช้ ประโยชน์ทดแทนกรณีว่างงานในระยะเริ่มแรกนั้น ควรมีการ กำหนดหลักเกณฑ์และเงื่อนไขโดยคำนึงถึงความเป็นไปได้ใน ทางปฏิบัติ นอกจากนี้ ก่อนบังคับใช้ประโยชน์ทดแทนในกรณี ว่างงาน ควรมีการพิจารณาแก้ไขเพิ่มเติมบทบัญญัติของกฎหมาย ให้มีความละเอียด ชัดเจน และครอบคลุมถึงกรณีต่าง ๆ ที่ อาจเกิดขึ้นจากการบังคับใช้ประโยชน์ทดแทนกรณีดังกล่าวด้วย และเพื่อให้การบังคับใช้ประโยชน์ทดแทนกรณีว่างงานเป็นไป อย่างมีประสิทธิภาพ ควรมีการเตรียมการทางด้านการบริหาร เช่น การประชาสัมพันธ์, องค์กรบริหาร, บุคลากร ฯลฯ อีกด้วย สำหรับประโยชน์ทดแทนกรณีว่างงานที่จะนำมาใช้ บังคับในประเทศไทยนั้นต้องอยู่บนพื้นฐานของหลักการดัง ต่อไปนี้ คือ 1. ไม่ทำลายแรงจูงใจในการทำงาน 2. สามารถป้องกันการแสวงหาประโยชน์อันมิชอบ จากกองทุนได้ 3. เป็นหลักประกันที่เพียงพอต่อการดำรงชีพ 4. เป็นธรรมกับทุกฝ่าย อย่างไรก็ตาม ประโยชน์ทดแทนในกรณีว่างงาน ตามพระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ. 2533 จะนำมาใช้บังคับ ได้เป็นผลสำเร็จหรือไม่นั้น ขึ้นอยู่กับความร่วมมือของ บุคคลในสังคมเป็นสำคัญ