การศึกษาเรื่องอุปทานของการกระทำผิดคดี อาญาประเภทประทุษร้ายต่อทรัพย์ ศึกษาเฉพาะกรณีผู้ ต้องขังวัยหนุ่ม มีวัตถุประสงค์เพื่อแสวงหาปัจจัยสำคัญ ที่มีผลต่ออุปทานของการกระทำผิดคดีอาญาประเภท ประทุษร้ายต่อทรัพย์ของผู้ต้องขังวัยหนุ่ม และเสนอแนว ทางในการลดอุปทานของการกระทำผิดดังกล่าว วิธีการศึกษา ได้แบ่งการศึกษาออกเป็น 2 ลักษณะ คือ การศึกษาเชิงพรรณา (Descriptive Method) โดยนำข้อมูลปฐมภูมิที่ได้จากการส่งแบบสอบถาม และ ข้อมูลทุติยภูมิที่ได้จากทฤษฎี บทความทางวิชาการ ผลการ วิจัยและผลการศึกษาจากวิทยานิพนธ์ มาทำการศึกษาภูมิหลัง และลักษณะทั่วไป ตลอดจนลักษณะของการกระทำผิดประเภท ประทุษร้ายต่อทรัพย์ของผู้ต้องขังวัยหนุ่ม เป็นการศึกษา เชิงปริมาณ (Quantitative Method) ได้ใช้ข้อมูล ปฐมภูมิจากแบบสอบถามมาประมวลผลและวิเคราะห์ข้อมูล ด้วยโปรแกรมสำเร็จรูป (Statistical Package for the Social Sciences (SPSS)) โดยใช้เพียร์สัน ไคสแควร์ (Pearsons Chi-Square) จากการศึกษาพบว่า อายุขณะกระทำผิด โอกาสที่จะ มีคนพบเห็นขณะกระทำผิด ระยะเวลาที่คาดว่าจะต้องรับโทษ จำคุกและมูลค่าทรัพย์สินที่ผู้ต้องขังวัยหนุ่มคาดว่า จะได้รับจากการกระทำผิด มีผลต่ออุปทานของการกระทำผิด คดีอาญาประเภทประทุษร้ายต่อทรัพย์ ส่วนตัวแปรอิสระอื่น ๆ อันได้แก่ ระดับการศึกษา สถานภาพสมรส อาชีพก่อนต้องโทษ รายได้ที่ได้รับก่อนต้องโทษ จำนวนบุคคลที่ต้องอุปการะ เลี้ยงดูก่อนต้องโทษ จำนวนหนี้สินที่ตนหรือครอบครัวต้อง รับผิดชอบก่อนต้องโทษ โอกาสที่จะถูกตำรวจจับกุม แหล่ง ที่อยู่อาศัยขณะกระทำผิดและสภาพแวดล้อมขณะกระทำผิด ไม่มีผลต่ออุปทานของการกระทำผิดคดีอาญา ประเภท ประทุษร้ายต่อทรัพย์ ผลจากการศึกษาครั้งนี้เป็นประโยชน์ในการวางมาตรการ ป้องกันการประกอบอาชญากรรม หรือลดอุปทานของการกระทำ ผิดคดีอาญาประเภทประทุษร้ายต่อทรัพย์ โดยการจัดสายตรวจ ตำรวจ และดำเนินการป้องกันภัยโดยชุมชน การเผยแพร่ ความรู้เกี่ยวกับการป้องกันภัยจากการตกเป็นเหยื่ออาชญากรรม ประเภทประทุษร้ายต่อทรัพย์ และการใช้มาตรการลงโทษ ผู้ประทำผิดให้รุนแรงเพิ่มขึ้นเพื่อผลในการยับยั้งป้องปราม การกระทำผิดดังกล่าว