การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัย ต่าง ๆ ที่มีอิทธิพลต่อความสำเร็จของนักลงทุนไทยใน การดำเนินธุรกิจในประเทศเวียดนาม โดยแยกปัจจัยต่าง ๆ เป็นปัจจัยภายในและภายนอก รวมถึงการวิเคราะห์ผลกระทบ ของปัจจัยต่าง ๆ ที่มีอิทธิพลต่อความสำเร็จต่อการลงทุน ในต่างประเทศ และจัดลำดับความสำคัญของปัจจัยเหล่านี้ โดยผลจากการศึกษาส่วนหนึ่งสามารถนำมาเป็นข้อเสนอแนะ แก่นักธุรกิจไทยที่จะไปลงทุนในต่างประเทศ และเป็นข้อมูล ประกอบการตัดสินใจไปลงทุนในต่างประเทศให้ประสบความ สำเร็จ การศึกษานี้ได้นำข้อมูลมาจากการสำรวจนักธุรกิจ ที่เข้าไปดำเนินธุรกิจในเวียดนาม โดยแบ่งเป็น 2 ระดับ คือการสำรวจทางไปรษณีย์ และ การสำรวจโดยการสัมภาษณ์ สำหรับการสำรวจทางไปรษณีย์ เป็นการศึกษาด้วยการสำรวจ โดยใช้แบบสอบถาม และจากการตรวจสอบการมีอยู่จริงของ บริษัทไทยที่เข้าไปดำเนินธุรกิจในเวียดนามพบว่ามีอยู่จริง จำนวน 42 บริษัท ผู้วิจัยเลือกสำรวจบริษัททั้ง 42 บริษัท เพื่อให้ผลการวิเคราะห์ข้อมูลมีความถูกต้องและได้รับ ความเชื่อมั่นมากที่สุด และได้ส่งแบบสอบถามเพิ่มเติมไปยัง บริษัทที่เข้าไปดำเนินธุรกิจแล้วประสบความล้มเหลว จนต้อง เลิกกิจการจำนวน 3 ราย เพื่อนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ เปรียบเทียบกับบริษัทที่ประสบความสำเร็จ ส่วนการสำรวจ โดยการสัมภาษณ์ เป็นการศึกษาข้อมูลรายละเอียดเพิ่มเติม โดยการสัมภาษณ์บริษัทแม่ในประเทศไทยจำนวน 20 บริษัท ซึ่งทั้งหมดนี้อยู่ใน 31 บริษัทที่ได้กรอกแบบสอบถามกลับ มาให้ การวิเคราะห์ข้อมูลใช้การวิเคราะห์แบบพรรณนา (Descriptive Method) เป็นหลักและใช้การวิเคราะห์ ในเชิงปริมาณ (Quantitative Method) ในการประมวล ผลบางส่วน การวิเคราะห์เชิงปริมาณได้แก่ การหาค่าเฉลี่ย เพื่อจัดลำดับความสำคัญของมูลเหตุจูงใจและปัจจัยความ สำเร็จต่าง ๆ การทดสอบสมมติฐานของการศึกษานี้โดยใช้ ตัวแบบสถิติ t และตัวสถิติแมนน์วิทนีย์ โดยโปรแกรมสถิติ สำเร็จรูป SPSS (Statistical Package for the Social Science) จากการศึกษาพบว่าผลการศึกษาเป็นไปตามวัตถุ ประสงค์ดังนี้ 1. มูลเหตุจูงใจหลักที่ดึงดูดให้นักธุรกิจตัดสินใจ เข้าไปลงทุนในเวียดนาม คือ ความต้องการตลาดใหม่ใน ประเทศเวียดนาม รองลงมาคือความต้องการแรงงานราคาถูก และอันดับที่สามคือต้นทุนการผลิตโดยรวมมีราคาถูก 2. ปัจจัยภายในที่มีอิทธิพลต่อความสำเร็จในการ ดำเนินธุรกิจเรียงลำดับตามความสำคัญสูงสุดสามอันดับแรก คือ การที่บริษัทมีกลยุทธในการบริหารบริษัทในเวียดนาม ชัดเจน บริษัทมีนโยบายชัดเจนในการพัฒนาบุคลากรของบริษัท ในเวียดนาม และผู้ถือหุ้นฝ่ายไทยมีอำนาจในการบริหารมาก กว่าฝ่ายเวียดนาม 3. การจัดลำดับความสำคัญของแต่ละปัจจัยภายนอก พบว่ากระทำได้ยากเนื่องจากคะแนนเฉลี่ยเกาะกลุ่มใกล้เคียง กันมาก แต่สามารถจัดแบ่งประเภทได้เป็นกลุ่ม ๆ คือ (1) ปัจจัยที่เกี่ยวกับกฎหมาย ระเบียบธุรกิจ (2) ปัจจัยที่ เกี่ยวกับช่วงเวลาลงทุน ตลาดในประเทศเวียดนาม ลักษณะ ธุรกิจที่เหมาะกับประเทศเวียดนาม และการติดตามภาวะ เศรษฐกิจ (3) ปัจจัยที่เกี่ยวกับภาษาและความเข้าใจ ขนบธรรมเนียมประเพณี (4) ปัจจัยเกี่ยวกับแรงงาน เช่น ระดับของค่าแรงและคุณภาพของคนงาน (5) ปัจจัยเกี่ยวกับ แหล่งที่ตั้งโรงงานในประเทศเวียดนามมีความเหมาะสม (6) ปัจจัยเกี่ยวกับความมั่นคงของบริษัทผู้ลงทุนทั้งใน ด้านการเงินและการผลิตเช่นธุรกิจในไทยมีผลประกอบการดี อยู่ก่อนแล้ว หรือการมีแหล่งเงินกู้ฉุกเฉินในกรณีที่ บริษัทประสบปัญหาทางด้านการเงิน 4. การทดสอบสมมติฐานว่าปัจจัยตัวใดมีความสำคัญต่อ ผลสำเร็จในการดำเนินธุรกิจในประเทศเวียดนามพบว่า ปัจจัย ภายนอกที่มีความสำคัญมากอย่างมีนัยสำคัญต่อความสำเร็จใน การดำเนินธุรกิจคือ (1) ปัจจัยเกี่ยวกับกฎระเบียบทางราชการ และภาษีอากร (2) ภาษาและระเบียบวัฒนธรรมประเพณี (3) แหล่งที่ตั้งโรงงาน (4) ช่วงเวลาที่เข้าไปลงทุนใน ประเทศเวียดนามมีความเหมาะสม (5) ตลาดในประเทศเวียดนาม มีศักยภาพและเติบโตดีและ (6) ติดตามภาวะเศรษฐกิจใน ประเทศเวียดนามอย่างสม่ำเสมอ ความสำคัญของปัจจัยภายนอก สองปัจจัยแรกมีความสำคัญมากสามารถยืนยันได้จากผลการวิจัย จากการสัมภาษณ์ สำหรับปัจจัยภายในที่มีผลมากอย่างมีนัย สำคัญต่อความสำเร็จคือ การที่บริษัทมีกลยุทธในการบริหาร บริษัทในเวียดนามชัดเจน และการที่บริษัทมีนโยบายชัดเจน ในการพัฒนาบุคลากรของบริษัทในเวียดนาม 5. การทดสอบเปรียบเทียบความคิดเห็นต่อปัจจัยที่มี ผลต่อความสำเร็จในการดำเนินธุรกิจระหว่างกลุ่มที่ประสบ ความสำเร็จ และกลุ่มที่ไม่ประสบความสำเร็จ แสดงให้เห็นว่า ทั้งสองกลุ่มต่างให้ความสำคัญต่อปัจจัยต่าง ๆ ในระดับที่ เท่ากันหรือเหมือนกัน 6. การสัมภาษณ์รายบริษัทช่วยเสนอกรณีตัวอย่าง สำหรับความสำคัญของปัจจัยต่าง ๆ ที่มีผลต่อความสำเร็จ ในการดำเนินธุรกิจ รวมทั้งให้รายละเอียดเกี่ยวกับสาเหตุ ของความล้มเหลวในบางบริษัท เช่น การคาดหมายผิดพลาด ในด้านตลาด กฎระเบียบเกี่ยวกับธุรกิจในประเทศเวียดนาม ที่ไม่ชัดเจน การไม่ดำเนินธุรกิจอย่างตรงไปตรงมาของ บริษัทไทย และการขาดความตั้งใจจริงในการวางแผน และ ควบคุมธุรกิจให้เป็นไปตามเป้าหมาย นอกจากนี้การสัมภาษณ์ยังช่วยนำเสนอปัญหาอุปสรรค ของการทำธุรกิจในประเทศเวียดนามซึ่งปัญหาหลัก ได้แก่ กฎระเบียบเกี่ยวกับธุรกิจที่มีการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา สาธารณูปโภคที่ยังไม่พอเพียง และการขาดแคลนแหล่งเงิน กู้ในการทำธุรกิจ เป็นต้น ข้อเสนอแนะเกี่ยวกับการส่งเสริม การลงทุนไทยในต่างประเทศของรัฐบาลไทย ได้แก่ การมีนโยบายส่งเสริมอย่างจริงจัง การสนับสนุนทางภาษีใน รูปแบบต่างๆ และด้านเงินกู้ รวมทั้งการให้บริการด้านข้อมูล ข่าวสารของการลงทุนในต่างประเทศ