ประเทศไทยมีการปกครองระบอบประชาธิปไตยในระบบรัฐสภา อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข รัฐธรรมนูญได้กำหนด หลักนิติธรรมและหลักประชาธิปไตยไว้เป็นพื้นฐานของการปกครอง โดยมีรัฐสภาซึ่งประกอบด้วยสภาผู้แทนราษฎรและ วุฒิสภาเป็นสถาบันตัวแทนของประชาชนเพื่อทำหน้าที่นิติบัญญัติ ควบคุมการบริหารราชการแผ่นดิน ให้ความเห็นชอบ ในกิจการที่สำคัญของประเทศ ตลอดทั้งแต่งตั้งองค์กรตรวจสอบตามรัฐธรรมนูญและการถอดถอนผู้ดำรงตำแหน่งระดับสูง ในการปฏิบัติหน้าที่ของรัฐสภา นอกจากจะต้องเป็นไปตามรัฐธรรมนูญและข้อบังคับการประชุมแล้วประเพณีการปกครอง ที่เป็นธรรมเนียมประเพณีเป็นสิ่งสำคัญที่จะต้องนำมาปรับใช้กับการปฏิบัติหน้าที่ของรัฐสภา ทั้งสภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภามีประธานสภาเป็นผู้ทำหน้าที่ในการควบคุมการดำเนินกิจการของสภา โดยรัฐธรรมนูญ กำหนดให้ประธานสภาผู้แทนราษฎรเป็นประธานรัฐสภา และประธานวุฒิสภาเป็นรองประธานรัฐสภา ประธานสภาผู้แทนราษฎร เป็นบุคคลที่มีบทบาทต่อการประชุมสภาผู้แทนราษฎรและการประชุมรัฐสภาเป็นอย่างมาก บทบาทอำนาจหน้าที่ของประธานสภาผู้แทนราษฎร กำหนดไว้โดยรัฐธรรมนูญและข้อบังคับการประชุมสภาผู้แทนราษฎร ในการปฏิบัติหน้าที่ ประธานสภาผู้แทนราษฎรจะใช้รัฐธรรมนูญและข้อบังคับการประชุมสภาเป็นหลักในการพิจารณาวินิจฉัย หรือมีคำสั่งในเรื่องต่าง ๆ โดยใช้ประเพณีการปกครองคือ คำวินิจฉัยหรือคำสั่งของประธานสภาผู้แทนราษฎรในอดีต เป็นแนวทางในการวินิจฉัย จากการศึกษาวิจัยพบว่าบทบาทอำนาจหน้าที่ของประธานสภาสามัญชนอังกฤษประธานสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐอเมริกา และประธานสภาผู้แทนราษฎรฝรั่งเศส มีบทบาทอำนาจหน้าที่แตกต่างกันตามระบบการปกครอง ประธานสภาสามัญชนอังกฤษ มีบทบาทอำนาจหน้าที่และมีอิทธิพลต่อการประชุมสภามาก เพราะอังกฤษอยู่ในระบบรัฐสภา ส่วนประธานสภาผู้แทนราษฎร ฝรั่งเศสมีบทบาทอำนาจหน้าที่ไม่มากนักเพราะอยู่ในระบบกึ่งรัฐสภากึ่งประธานาธิบดี ซึ่งสภาผู้แทนราษฎรมีอำนาจจำกัด และอยู่ภายใต้อิทธิพลของฝ่ายบริหาร บทบาทอำนาจหน้าที่ของประธานสภาผู้แทนราษฎรฝรั่งเศสจึงอยู่ภายใต้คณะกรรมการ ที่ประกอบด้วยตัวแทนกลุ่มการเมืองต่าง ๆ ในสภาผู้แทนราษฎร ในขณะที่ประธานสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐอเมริกามีบทบาทอำนาจ หน้าที่เฉพาะการเป็นประธานของที่ประชุมสภาเป็นหลักเท่านั้น ทั้งนี้เป็นเพราะสหรัฐอเมริกามีการปกครองในระบบ ประธานาธิบดี สภาผู้แทนราษฎรมีอำนาจหน้าที่ในทางนิติบัญญัติและการถอดถอนผู้ดำรงตำแหน่งพลเรือน (Impeachment) เท่านั้น ซึ่งกิจการส่วนใหญ่กระทำในคณะกรรมาธิการของสภาเป็นหลัก สำหรับประธานสภาผู้แทนราษฎรของไทยมีบทบาทอำนาจหน้าที่ค่อนข้างมากเช่นเดียวกับประธานสภาสามัญชนของอังกฤษ แต่การปฏิบัติหน้าที่ของประธานสภาสามัญชนอังกฤษกับประธานสภาผู้แทนราษฎรของไทยต่างกันเพราะสภาสามัญชนอังกฤษมี ประเพณีการปกครองที่ยอมรับความเป็นกลางของประธานสภาสามัญชน และยกย่องประธานสภาสามัญชนให้อยู่เหนือกว่าสมาชิก สภาสามัญชนทั้งปวง แต่สภาผู้แทนราษฎรของไทยมิได้มีการสร้างประเพณีการปกครองที่เป็นนิติประเพณีที่ดีงาม ทำให้ การปฏิบัติหน้าที่ของประธานสภาผู้แทนราษฎรมีปัญหาและอุปสรรคมากมาย แม้ว่าประธานสภาผู้แทนราษฎรจะใช้รัฐธรรมนูญ ข้อบังคับการประชุมสภา และนิติประเพณีที่เคยปฏิบัติมาในอดีตเป็นแนวทางในการปฏิบัติหน้าที่ก็ตาม แต่ผู้ทำหน้าที่ประธานสภา ผู้แทนราษฎรก็ยังมิได้รับการยอมรับจากสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเท่าที่ควร รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 และข้อบังคับการประชุมสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2540 ได้กำหนด บทบาทอำนาจของประธานสภาผู้แทนราษฎรเอาไว้ บทบาทอำนาจหน้าที่ของประธานสภาผู้แทนราษฎรที่กำหนดโดยรัฐธรรมนูญ ส่วนใหญ่ไม่มีปัญหาในทางกฎหมายเพราะรัฐธรรมนูญกำหนดไว้ชัดเจนให้ประธานสภาผู้แทนราษฎรต้องปฏิบัติ แต่บทบาท อำนาจหน้าที่ที่กำหนดโดยข้อบังคับการประชุมสภาผู้แทนราษฎร ก่อให้เกิดปัญหาในการปฏิบัติหน้าที่ของประธานสภา ผู้แทนราษฎรหลายประการ ประกอบกับการนำนิติประเพณีที่ดีงามมาใช้บังคับอย่างไม่สมบูรณ์ จึงส่งผลต่อความเป็นกลาง ของประธานสภาผู้แทนราษฎร และความมีประสิทธิภาพของการประชุมสภาผู้แทนราษฎร ดังนั้น เพื่อให้ประธานสภาผู้แทนราษฎรสามารถปฏิบัติหน้าที่ได้อย่างมีประสิทธิภาพจำเป็นต้องสร้างนิติประเพณีที่ดีงาม เพื่อให้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอภิปรายด้วยความสุภาพ ปฏิบัติตามข้อบังคับการประชุมสภา ยอมรับและปฏิบัติตามคำวินิจฉัย ของประธานสภาผู้แทนราษฎร และไม่อภิปรายกล่าวหาการกระทำในอดีตของประธานสภาผู้แทนราษฎร โดยให้ประธานสภา ผู้แทนราษฎรมีอำนาจเชิญสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่ละเมิดอำนาจประธานสภาผู้แทนราษฎรออกจากห้องประชุมได้ ในขณะเดียวกันจะต้องมีการนำแนวคำวินิจฉัยและคำสั่งของประธานสภาผู้แทนราษฎรไปปรับใช้อย่างเป็นระบบในฐานะ ที่เป็นนิติประเพณีที่ดีงาม โดยจัดทำเป็นแนวคำวินิจฉัยของประธานสภาผู้แทนราษฎรอย่างเป็นระบบ ส่วนข้อบังคับการประชุมสภาผู้แทนราษฎรที่ใช้บังคับอยู่ในปัจจุบัน ในส่วนที่เกี่ยวกับบทบาทอำนาจหน้าที่ของประธานสภา ผู้แทนราษฎร โดยเฉพาะบทบาทของประธานที่เกี่ยวกับการกำหนดวันประชุมสภา การสั่งบรรจุเรื่องต่าง ๆ เข้าระเบียบวาระ การประชุม การดำเนินการประชุมทั้งการอนุญาตให้สมาชิกและรัฐมนตรีอภิปราย การสั่งให้ปิดอภิปรายและการวินิจฉัยการกระทำ ที่เป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับและการออกระเบียบต่าง ๆ เพื่อปฏิบัติการตามข้อบังคับการประชุม รวมทั้งบทบาทอำนาจหน้าที่ของ ประธานสภาผู้แทนราษฎรในการลงลายมือชื่อรับรองรายงานการประชุมสภาผู้แทนราษฎร จึงจำเป็นต้องแก้ไขเพิ่มเติมข้อบังคับ การประชุมสภาผู้แทนราษฎรในเรื่องดังกล่าว เพื่อให้ประธานสภาผู้แทนราษฎรสามารถปฏิบัติหน้าที่ได้อย่างมีประสิทธิภาพ ด้วยความเป็นกลาง และเกิดประโยชน์สูงสุดต่อการประชุมสภาผู้แทนราษฎร แต่อย่างไรก็ตาม ประธานสภาผู้แทนราษฎรจะปฏิบัติ หน้าที่ด้วยความเป็นกลางไม่ได้ ถ้าประธานสภาผู้แทนราษฎรยังคงดำเนินกิจการทางการเมืองร่วมกับพรรคการเมืองที่ตนสังกัด อยู่ดังนั้น จำเป็นต้องสร้างประเพณีทางการเมืองเพื่อป้องกันมิให้ประธานสภาผู้แทนราษฎรสนับสนุนกิจการทางการเมืองแก่ พรรคการเมืองที่ตนสังกัดโดยการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญด้วย