ในการศึกษาวิจัยเรื่องนี้พบว่า แม้เจ้าหน้าที่เทศกิจจะเป็นพนักงานเจ้าหน้าที่ของ กรุงเทพมหานคร โดยได้รับการแต่งตั้งจากผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครให้มีอำนาจหน้าที่ใน การควบคุม ดูแลและบังคับการให้เป็นไปตามข้อบัญญัติกรุงเทพมหานคร และกฎหมายอื่นที่ กำหนดให้เป็นอำนาจหน้าที่ของกรุงเทพมหานคร แต่ในการปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าหน้าที่เทศกิจ ซึ่งถือเป็นฝ่ายปกครองในการบังคับตามพระราชบัญญัติรักษาความสะอาดและความเป็นระเบียบ เรียบร้อยของบ้านเมือง พุทธศักราช 2535 ยังพบปัญหาและอุปสรรคในการบังคับตามนิติกรรม ทางปกครองตามพระราชบัญญัติดังกล่าวอยู่เป็นประจำ ในเรื่องของความรุนแรงของการบังคับ ตามนิติกรรมทางปกครอง โดยวิธีการทางปกครอง วิธีการทางแพ่ง และวิธีการทางอาญา ซึ่งมักจะมี ความรุนแรงน้อยเมื่อเปรียบเทียบกับประโยชน์ของส่วนรวมที่จะต้องสูญเสียไป รวมถึงปัญหาการ ปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่เทศกิจที่มักจะพบปัญหาเกี่ยวกับบทบัญญัติของกฎหมาย ที่บัญญัติ ให้เจ้าหน้าที่เทศกิจมีอำนาจสอบสวนและมีฐานะเป็นพนักงานสอบสวนตามประมวลกฎหมายวิธี พิจารณาความอาญา แต่ในทางปฏิบัติกลับไม่มีอำนาจและบทบัญญัติที่ไม่เอื้ออำนวยต่อการปฏิบัติ หน้าที่ รวมถึงปัญหาที่เกิดจากตัวเจ้าหน้าที่เทศกิจเองที่ไม่มีอำนาจเปรียบเทียบกำหนดค่าปรับ ขาดความรู้ความเข้าใจในพระราชบัญญัติดังกล่าว การยึดติดพื้นที่ การขาดอัตรากำลัง การรับสินบนหรือทุจริตต่อหน้าที่ ตลอดจนปัญหาที่เกิดจากผู้ฝ่าฝืนการกระทำผิด ซึ่งมักจะไม่ ยอมรับว่าตนเองทำผิดกฎหมาย หรือไม่ทราบว่าการกระทำดังกล่าวเป็นความผิด ไม่มีเงินเสีย ค่าปรับหรือขัดขืนและทำร้ายเจ้าหน้าที่เทศกิจในขณะเข้าจับกุม ตลอดจนการใช้อิทธิพลข่มขู่ เจ้าหน้าที่เทศกิจ ซึ่งทั้งหมดนี้ล้วนเป็นปัญหาและอุปสรรคต่อการปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าหน้าที่ เทศกิจในการบังคับตามนิติกรรมทางปกครอง ตามกฎหมายรักษาความสะอาดและความเป็น ระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมือง ดังนั้น จึงจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องมีการปรับปรุง แก้ไข ปัญหาต่าง ๆ เหล่านี้ที่เกิดขึ้น เพื่อให้การปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าหน้าที่เทศกิจ เป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพและสมตาม เจตนารมณ์ของกฎหมายที่วางไว้