จากการศึกษาพบว่า ประชาชนให้การตอบสนอง โครงการพัฒนาพื้นที่ปากพนัง อันเนื่องมาจากพระราชดำริ เนื่องจากประการแรก ความยากจนและด้อยโอกาสจากการ พัฒนาในอดีตทั้งด้านโครงสร้างพื้นฐาน และ ด้านการพัฒนา คุณภาพชีวิต ประการที่สอง การที่มีแรงจูงใจจากอาชีพใหม่ และวิธีการผลิตแบบใหม่ที่เข้ามาสู่พื้นที่ทั้งธุรกิจนากุ้ง กุลาดำและไร่นาสวนผสม โดยเฉพาะธุรกิจนากุ้ง ซึ่งสามารถ เห็นเพื่อนบ้านที่ประกอบการประสบความสำเร็จอย่างงดงาม นากุ้งจึงเป็นอาชีพในอุดมคติที่ส่วนใหญ่ใฝ่ฝันอยากจะ ดำเนินการเมื่อมีความพร้อม ทั้ง ๆ ที่ในแต่ละพื้นที่ที่มี บ่อเลี้ยงกุ้งจะมีปัญหาน้ำเสียน้ำเค็มจากบ่อกุ้งรั่วไหล ไปทำลายนาข้าว พืชผักและแหล่งน้ำของชุมชนปรากฏอยู่ทั่วไป ส่วนไร่นาสวนผสมเป็นอาชีพเกิดจากการกระตุ้นของทางราชการ การเปลี่ยนแปลงขึ้นอยู่กับการช่วยเหลือสนับสนุนทรัพยากร สำหรับการแสดงออกนั้นเกิดในกลุ่มประชาชนที่ทำธุรกิจ นากุ้งมากกว่าเกษตรกรนาข้าว ที่ค่อนข้างเงียบและวางเฉย อย่างไรก็ตาม นักธุรกิจนากุ้งที่มีบ่อกุ้งอยู่ใกล้แม่น้ำ และลำคลองสาขา ต่างกังขาเกี่ยวกับโครงการนี้ว่าทำลายหรือ ขัดขวางธุรกิจบ่อกุ้ง จนทำให้การตอบสนองออกจากนักธุรกิจ นากุ้งมักจะแสดงความคิดเห็นและแสดงออกในลักษณะการ ร้องทุกข์ต่อกลไกรัฐระดับต่าง ๆ โดยมีเนื้อหาเกี่ยวกับ ความคิดเพื่อการผลิตและเพิ่มประสิทธิภาพการเลี้ยงกุ้ง และการเรียกร้องให้มีการเปลี่ยนแปลงสถานที่สร้างประตู ระบายน้ำ เป็นต้น ส่วนภาคราชการ เจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องนั้น การปฏิบัติงานตามโครงการที่เน้นเป็นพิเศษ คือ การพัฒนา ด้านโครงสร้างพื้นฐาน บางหน่วยงานมีการสรรหาบุคลากร และจัดตั้งองค์การหรือศูนย์ปฏฺิบัติงานพิเศษขึ้นมารองรับ การดำเนินงาน ส่วนด้านการพัฒนาคุณภาพชีวิต ดำเนินงาน คล้าย ๆ ในระบบราชการปกติ อย่างไรก็ดี ในแต่ละหน่วยงาน มักจะหยิบยกเอางานหรือกิจกรรมหรือโครงการที่ปฏิบัติ มาแล้วหรือเคยปฏฺิบัติหรือกำลังปฏฺิบัติ แต่อาจจะยังไม่ สำเร็จมาผนวกเป็นส่วนหนึ่งของโครงการตามแนวพระราชดำริ ด้วย โดยที่การเตรียมประชาชนเป้าหมายคงเน้นการ ประชาสัมพันธ์ที่สร้างความเข้าใจกับประชาชนมิให้ต่อต้าน ขัดขวางโครงการเป็นกิจกรรมหลัก