วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์ที่จะศึกษาถึง ปัจจัย ที่กำหนดวงเงินอุดหนุนของรัฐบาลให้กับหน่วยการบริหาร ราชการส่วนท้องถิ่น เนื่องจากในปัจจุบันนี้ยังพบว่ามีปัญหา หลายประการที่เกิดขึ้น เช่น ปัญหาความเหมาะสมที่รัฐบาล จะใช้ระบบการจัดสรรวงเงินอุดหนุนโดยการเหมาจ่ายรายปี หรือเหมาจ่ายตามจำนวนประชากร ปัญหาเรื่องมาตรฐานของ กิจกรรมที่สมควรจะได้รับเงินอุดหนุน โดยที่วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ จะศึกษาเฉพาะกรณี เทศบาล สุขาภิบาล และองค์การบริหาร ส่วนจังหวัด วิธีการศึกษาใช้ทั้งการวิเคราะห์ในเชิงพรรณา โดยนำ แนวคิดทางเศรษฐศาสตร์การคลังมาใช้วิเคราะห์โครงสร้าง รายรับ รายจ่าย และใช้การวิเคราะห์เชิงปริมาณศึกษาถึง ปัจจัยต่างๆ ที่กำหนดวงเงินอุดหนุนของรัฐบาลให้กับหน่วย การบริหารราชการส่วนท้องถิ่น โดยกำหนดรูปแบบเป็นสมการ ยกกำลัง มีตัวแปรอิสระ คือ จำนวนประชากร รายจ่ายประจำ ด้านการบริหาร รายจ่ายด้านการลงทุนเพื่อการพัฒนา ความ พยายามทางการคลังและฐานะทางการคลัง สมการประกอบด้วย สมการเทศบาลทั่วประเทศ และสมการของนอกเขตเทศบาลทั่ว ประเทศ ในการประมวลผลจะใช้วิธีกำลังสองน้อยที่สุดกับสมการ โดยตรงและกับระบบสมการ ผลการศึกษาสรุปได้ว่า ในส่วนของการวิเคราะห์เชิง พรรณนาสำหรับโครงสร้างทางการคลังของท้องถิ่นใน 3 ระดับ ด้านรายรับเมื่อพิจารณาถึงภาษีที่ท้องถิ่นจัดเก็บเอง พบว่า เทศบาลและสุขาภิบาลมีรายรับจากภาษีโรงเรือนและที่ดินสูงสุด ส่วนองค์การบริหารส่วนจังหวัดมีรายรับจากภาษีบำรุงท้องที่สูงสุด สำหรับภาษีท้องถิ่นที่รัฐบาลเก็บเพิ่มให้ พบว่าเทศบาลและ สุขาภิบาลมีรายรับจากภาษีการค้าสูงสุด ส่วนองค์การบริหาร ส่วนจังหวัดมีรายรับจากภาษีสุราสูงสุด แต่ถ้าพิจารณาภาษี ท้องถิ่นที่รัฐบาลจัดเก็บให้ พบว่าท้องถิ่นทั้ง 3 ระดับ มี รายรับจากภาษีรถยนต์และล้อเลื่อนสูงสุด ถ้าพิจารณารายรับ พิเศษ พบว่าท้องถิ่นทั้ง 3 ระดับมีรายรับจากเงินอุดหนุนสูงสุด ด้านรายจ่าย ถ้าพิจารณาถึงรายจ่ายหน่วยงาน พบว่า เทศบาล มีรายจ่ายเงินเดือนและค่าจ้างประจำสูงสุด ส่วนสุขาภิบาลมี รายจ่ายค่าตอบแทนค่าใช้สอยและวัสดุสูงสุด และองค์การ บริหารส่วนจังหวัดมีรายจ่ายค่าครุภัณฑ์ ค่าที่ดินและสิ่ง ก่อสร้างสูงสุด และท้องถิ่นทั้ง 3 ระดับ มีรายจ่ายของ หน่วยงานและรายจ่ายประจำสูงสุด เช่นกัน ส่วนการวิเคราะห์ปัจจัยที่กำหนดวงเงินอุดหนุนของ รัฐบาลให้กับท้องถิ่น ในส่วนของรูปแบบเทศบาลทั่วประเทศ เมื่อวิเคราะห์และประมวลผลแล้ว พบว่าตัวแปรที่มีส่วนกำหนด วงเงินอุดหนุนให้กับเทศบาลทั่วประเทศ ตามลำดับก่อนหลัง ดังนี้คือ รายจ่ายประจำด้านบริหารงาน ความพยายามทาง การคลัง ฐานะทางการคลัง รายจ่ายด้านการลงทุนเพื่อพัฒนา และจำนวนประชากร ส่วนรูปแบบของนอกเขตเทศบาลทั่วประเทศ พบว่าตัวแปรที่มีส่วนกำหนดวงเงินอุดหนุนให้กับนอกเขตเทศบาล ทั่วประเทศ ตามลำดับก่อนหลังดังนี้คือ รายจ่ายประจำด้าน บริหารงาน จำนวนประชากร รายจ่ายด้านการลงทุนเพื่อพัฒนา ระดับความพยายามทางการคลัง และตัวแปรฐานะทางการคลัง จากการศึกษาครั้งนี้ผู้วิจัยมีข้อเสนอแนะว่า ประการแรก เพื่อให้การจัดสรรเงินอุดหนุนของรัฐบาลที่ให้กับท้องถิ่น เกิดประโยชน์สูงสุด สมควรที่รัฐบาลจะต้องพิจารณาอย่าง รอบด้านถึงปัจจัยสำคัญต่างๆ ที่มีลักษณะเฉพาะตัวของแต่ละ ท้องถิ่น เช่น เรื่องของรายได้ รายจ่าย ฐานะทางการคลัง ความพยายามทางการคลัง จำนวนประชากร นอกจากนี้รัฐบาล ยังควรส่งเสริมให้ระบบการจัดเก็บภาษีในระดับท้องถิ่นเป็น ไปอย่างรัดกุมและมีประสิทธิภาพมากที่สุดอีกด้วย ประการ ที่สองเนื่องจากการศึกษาครั้งนี้เป็นการมองท้องถิ่นใน ลักษณะของภาพรวม จึงอาจทำให้ขาดรายละเอียดที่เป็น ลักษณะเฉพาะในแต่ละท้องถิ่นไป ซึ่งผู้วิจัยหวังว่าน่าที่จะ มีผู้สนใจทำการศึกษาในประเด็นปัญหาดังกล่าวต่อไป