ปริญญานิพนธ์ฉบับนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาวิเคราะห์โลกทัศน์จากวรรณคดี สมัยอยุธยาตอนต้น ได้แก่ ลิลิต โองการแช่งน้ำ ลิลิตยวนพ่าย มหาชาติคำหลวง กำสรวลโครงดั้น โคลงดั้นทวาทศมาส โคลงนิราศหริภุญชัย ลิลิตพระลอ สมุทรโฆษคำฉันท์ อนิรุทธคำฉันท์ และราชาพิลาปคำฉันท์ ผลการศึกษา พบว่ากวีแสดงโลกทัศน์ไว้ 3 ประเด็น คือ โลกทัศน์เกี่ยวกับมนุษย์ โลกทัศน์เกี่ยวกับธรรมชาติและสิ่งเหนือธรรมชาติ และโลกทัศน์เกี่ยวกับสังคมและวัฒนธรรม โลกทัศน์เกี่ยวกับมนุษย์ กวีได้เสนอโลกทัศน์ว่า ชาติกำเนิดของมนุษย์มีความ สัมพันธ์กับบุญบารมีของแต่ละบุคคล จากการวิเคราะห์ด้านสถานภาพ กวีแสดงโลกทัศน์ว่า มนุษย์มีความแตกต่างกัน ทั้งด้านสถานภาพโดยกำเนิดและสถานภาพทางสังคม ผู้ชายมีความ สำคัญและมีบทบาทเหนือกว่าผู้หญิง ผู้หญิงเป็นสิ่งเสริมบารมีของผู้ชาย ในด้านสถานภาพ ทางสังคม กษัตริย์เป็นผู้มีบุญญาธิการ บารมี และดำรงไว้ซึ่งอำนาจสิทธิ์ขาดสูงสุด หน้าที่ของขุนนางและประชาชนคือความซื่อสัตย์และจงรักภักดี เกี่ยวกับธรรมชาติ และสิ่ง เหนือธรรมชาติ กวีแสดงโลกทัศน์ว่ามนุษย์สัมพันธ์กับธรรมชาติอย่างใกล้ชิด พยายามเป็น อันหนึ่งอันเดียวกับธรรมชาติทั้งทางด้านกายภาพและจิตใจ มนุษย์เชื่อสิ่งเหนือธรรมชาติ อันได้แก่ ความฝัน ฤกษ์ยาม ขวัญ และเรื่องบุญกรรม โดยเฉพาะเชื่อว่ามนุษย์ไม่สามารถ ฝืนบุญกรรมได้ นอกจากนี้ยังเชื่อในเรื่องเหนือธรรมชาติว่าจะสามารถดลบันดาลให้ทุกสิ่ง ทุกอย่างเป็นไปตามประสงค์ได้ โลกทัศน์เกี่ยวกับสังคมและวัฒนธรรม กวีได้แสดงโลกทัศน์ว่า สถาบันกษัตริย์เป็นศูนย์รวมจิตใจของประชาชน เป็นสถาบันที่ธำรงไว้ซึ่งความมั่นคง ของชาติให้คงอยู่ กวีเห็นว่าศาสนาและหลักคำสอนซึ่งชี้ให้เห็นถึงความไม่เที่ยงแท้ของ ชีวิต เป็นสิ่งที่ช่วยเป็นแนวทางในการดำเนินชีวิตของชาวบ้าน เกี่ยวกับวิถีชีวิตของ ชาวบ้าน กวีแสดงโลกทัศน์ว่า ชาวบ้านสามารถประกอบอาชีพได้หลากหลายเพราะกรุงศรีอยุธยา มีทำเลที่ตั้งที่เหมาะสมทั้งทางการเกษตรและการค้า กวีเชื่อว่าสังคมอยุธยาในยุคนั้น เป็นสังคมที่มีความสุขอย่างแท้จริง