ปริญญานิพนธ์เรื่องการพัฒนาจิตรกรรมสีน้ำมัน : กรณีกระบวนแบบและกลวิธีจากภาพ ผลงานจิตรกรรมของกุสตาฟ คลิมท์ มีจุดมุ่งหมายของการวิจัยเพื่อศึกษาวิเคราะห์ประเด็น ทางด้านกระบวนแบบ และกลวิธีที่กุสตาฟ คลิมท์ นำมาใช้ในการสร้างสรรค์ผลงานจิตรกรรม กลุ่มตัวอย่างเป็นภาพผลงานจิตรกรรมสีน้ำมันที่สร้างสรรค์ขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1898 ถึงปี ค.ศ. 1918 รวม 24 ภาพ ซึ่งได้มาจากการสุ่มแบบหลายขั้นตอน ผลของการวิเคราะห์พบว่ากุสตาฟ คลิมท์ ได้นำกระบวนแบบการจัดภาพแบบรูปและพื้น บริเวณว่างมาใช้ในการสร้างสรรค์ผลงานจิตรกรรม ในระดับมากที่สุด การใช้กระบวนแบบการ สร้างให้เกิดความพร่ามัวของสีและรูปทรง ในระดับมาก กระบวนแบบการใช้ลวดลายประดิษฐ์จาก พืชพรรณไม้และลวดลายที่ได้รับอิทธิพลมาจากศิลปะตะวันออก ในระดับปานกลาง กระบวนแบบการใช้ พื้นที่แบนราบ กระบวนแบบการใช้สีทองสร้างพื้นผิวและวิธีการภาพโมเสด นำมาใช้อยู่ใน ระดับน้อย ส่วนการวิเคราะห์ทางด้านกลวิธีพบว่า กุสตาฟ คลิมท์ ได้นำกลวิธีการระบายสี แสดงรอยพู่กันมาใช้ในการสร้างสรรค์ผลงานจิตรกรรมมากที่สุด รองลงมาเป็นกลวิธีการสร้าง พื้นผิวใต้ภาพและการระบายทับ อยู่ในระดับมาก กลวิธีการวาดภาพและระบายสีชั้นบนพบอยู่ใน ระดับปานกลาง กลวิธีการระบายสีหนาทับซ้อน และการนำกลวิธีการะบายสีแบบจุด มีการนำมาใช้ ในระดับน้อย การนำผลการวิเคราะห์มาใช้เป็นฐานข้อมูลในการพัฒนาสร้างสรรค์ผลงานจิตรกรรมได้ ผลงานรวม 18 ชิ้นงาน โดยแบ่งการพัฒนาสร้างสรรค์เป็น 3 ช่วง ระยะแรกเป็นผลงานในช่วง ศึกษาทดลองเพื่อค้นหาแนวทางในการพัฒนา มีผลงานจำนวน 5 ชิ้นงาน ระยะที่สองเป็นผลงานที่ เกิดจากการนำประสบการณ์และฐานข้อมูลความรู้ของการวิเคราะห์มาพัฒนาสร้างสรรค์ในแนวทาง ภาพทิวทัศน์ โดยเน้นการนำกระบวนแบบการสร้างให้เกิดความพร่ามัวของสีและรูปทรง ด้วยกลวิธี การระบายสีแบบจุดและกลวิธีการระบายสีให้ปรากฏร่องรอยของฝีแปรง ได้ผลงานจำนวน 3 ชิ้นงาน ส่วนผลงานระยะที่สามเป็นการนำความรู้และประสบการณ์จากการวิเคราะห์ผลงานสร้างสรรค์ ทั้งสองระยะมาใช้พัฒนาในรูปแบบภาพดอกไม้ด้วย กระบวนแบบและกลวิธีบนแนวทางตามบริบทของ ผู้วิจัยได้ผลงานจำนวน 10 ชิ้นงาน ผลสรุปการพัฒนาสร้างสรรค์ทางด้านกระบวนแบบได้นำกระบวนแบบการจัดภาพแบบรูปและพื้น บริเวณว่างและกระบวนแบบการสร้างให้เกิดความพร่ามัวของสีและรูปทรงมาใช้เป็นหลักของการ พัฒนาสร้างสรรค์ ส่วนทางด้านกลวิธีได้นำกลวิธีการระบายสีแสดงรอยพู่กันมาใช้ในระดับ มากที่สุด และกลวิธีการสร้างพื้นผิวใต้ภาพและการระบายทับนำมาใช้ในระดับรองลงมา นอกนั้น นำมาใช้ในระดับใกล้เคียงกัน