ในการศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบกึ่งทดลอง มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาประสิทธิผล ของโปรแกรมสุขศึกษาโดยประยุกต์ใช้การเสริมสร้างทักษะชีวิตด้วยการเรียนรู้แบบมี ส่วนร่วมที่มีต่อพฤติกรรมการป้องกันการสูบบุหรี่ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ใน โรงเรียนสังกัดสำนักงานการประถมศึกษาอำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี ซึ่งทักษะชีวิต ที่ผู้วิจัยได้เลือกมาทำการศึกษามี 4 องค์ประกอบ ได้แก่ ความตระหนักรู้ในตนเองเกี่ยวกับ การสูบบุหรี่ ทักษะการตัดสินใจไม่สูบบุหรี่และแก้ไขปัญหา ทักษะการปฏิเสธโดยไม่เสีย สัมพันธภาพ และทักษะการจัดการกับความเครียด กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชายและหญิงชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ในโรงเรียนสังกัด สำนักงานการประถมศึกษาอำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี กำหนดโรงเรียนที่เป็นกลุ่ม ตัวอย่างด้วยวิธีการเลือกแบบเจาะจง และเลือกกลุ่มตัวอย่างด้วยวิธีการสุ่มอย่างง่าย ได้กลุ่มทดลองจำนวน 30 คน จากโรงเรียนชุมชนวัดบางไผ่ และกลุ่มควบคุมจำนวน 30 คน จากโรงเรียนจันทร์ทองเอี่ยม นักเรียนในกลุ่มทดลองจะได้รับการดำเนินกิจกรรมของโปรแกรม สุขศึกษาโดยประยุกต์ใช้การเสริมสร้างทักษะชีวิตด้วยการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมที่มีต่อ พฤติกรรมการป้องกันการสูบบุหรี่ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น ประกอบด้วย แผนการจัดกิจกรรมเรื่อง บุหรี่...ภัยใกล้ตัว การตัดสินใจไม่สูบบุหรี่และแก้ไข ปัญหา การปฏิเสธและหาทางออก และการจัดการกับความเครียด เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถามวัดความตระหนักรู้ในตนเอง เกี่ยวกับการสูบบุหรี่ ทักษะการตัดสินใจไม่สูบบุหรี่และแก้ไขปัญหา ทักษะการปฏิเสธโดย ไม่เสียสัมพันธภาพ และทักษะการจัดการกับความเครียด โดยเก็บรวบรวมข้อมูลก่อนการได้รับ โปรแกรมสุขศึกษา 1 สัปดาห์ หลังการได้รับโปรแกรมสุขศึกษา 2 สัปดาห์ และตอบแบบสอบถาม การปฏิบัติตนในการป้องกันการสูบบุหรี่และการสัมภาษณ์แบบเจาะลึกหลังการได้รับโปรแกรม สุขศึกษา 5 สัปดาห์ เพื่อนำมาเป็นข้อมูลในการสนับสนุนผลการวิจัย และทำการวิเคราะห์ข้อมูล ด้วยค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสถิติที Paired sample t-test และ การวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วม (ANOVA : Analysis of covariance) ~bผลการศึกษาพบว่า~b 1. ภายหลังการได้รับโปรแกรมสุขศึกษาโดยประยุกต์ใช้การเสริมสร้างทักษะชีวิต ด้วยการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมที่มีต่อพฤติกรรมการป้องกันการสูบบุหรี่ กลุ่มทดลองมีความ ตระหนักรู้ในตนเองเกี่ยวกับการสูบบุหรี่ ทักษะการตัดสินใจไม่สูบบุหรี่และแก้ไขปัญหา ทักษะการปฏิเสธโดยไม่เสียสัมพันธภาพ และทักษะการจัดการกับความเครียดดีกว่าก่อนการได้รับ โปรแกรมสุขศึกษาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. ภายหลังการได้รับโปรแกรมสุขศึกษาโดยประยุกต์ใช้การเสริมสร้างทักษะชีวิตด้วย การเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมที่มีต่อพฤติกรรมการป้องกันการสูบบุหรี่ กลุ่มทดลองมีความตระหนัก รู้ในตนเองเกี่ยวกับการสูบบุหรี่ ทักษะการตัดสินใจไม่สูบบุหรี่และแก้ไขปัญหา ทักษะการ ปฏิเสธโดยไม่เสัยสัมพันธภาพ และทักษะการจัดการกับความเครียดดีกว่ากลุ่มควบคุมอย่าง มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05