การวิจัยมีจุดมุ่งหมาย (1) เพื่อเปรียบเทียบความสำเร็จในอาชีพพยาบาล จำแนก ตาม ความเฉลียวฉลาดทางอารมณ์ สติปัญญา ทัศนคติต่ออาชีพพยาบาล ความพึงพอใจในชีวิต สมรส การสนับสนุนทางสังคม ประสบการณ์การทำงาน และระดับวุฒิการศึกษา (2) เพื่อ ศึกษาตัวแปรที่สามารถพยาการณ์ความสำเร็จในอาชีพพยาบาล ตัวแปรเหล่านั้นได้แก่ ความเฉลียวฉลาดทางอารมณ์ สติปัญญา ทัศนคติต่ออาชีพพยาบาล ความพึงพอใจในชีวิตสมรส การสนับสนุนทางสังคม ประสบการณ์การทำงาน และระดับวุฒิการศึกษา กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ พยาบาลวิชาชีพเพศหญิงที่สมรสแล้ว ทำงาน ในโรงพยาบาลในอำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี จำนวน 181 คน แบบสอบถามที่ใช้ในการ วิจัยมี 7 ชุด คือ แบบสอบถามภูมิหลังของกลุ่มตัวอย่าง แบบสอบถามความเฉลียวฉลาด ทางอารมณ์ แบบวัดระดับสติปัญญา แบบสอบถามทัศนคติต่ออาชีพพยาบาล แบบสอบถามความ พึงพอใจในชีวิตสมรส แบบสอบถามการสนับสนุนทางสังคม และแบบสอบถามความสำเร็จในอาชีพ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ คือ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบ ค่า F การเปรียบเทียบรายคู่ด้วยวิธีของเชฟเฟ่ เมื่อค่า F มีนัยสำคัญ การทดสอบค่า t และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบเพิ่มตัวแปรเป็นขั้น ๆ ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. พยาบาลวิชาชีพที่มีความเฉลียวฉลาดทางอารมณ์สูง ประสบความสำเร็จในอาชีพ สูงกว่าพยาบาลวิชาชีพที่มีระดับความเฉลียวฉลาดทางอารมณ์ต่ำ อย่างมีนัยสำคัญทาง สถิติที่ระดับ .001 และพยาบาลวิชาชีพที่มีความเฉลียวฉลาดทางอารณ์ปานกลาง ประสบ ความสำเร็จในอาชีพสูงกว่าพยาบาลวิชาชีพ ที่มีระดับความเฉลียวฉลาดทางอารมณ์ต่ำ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 2. พยาบาลวิชาชีพที่มีสติปัญญาแตกต่างกัน ประสบความสำเร็จในอาชีพไม่แตกต่าง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. พยาบาลวิชาชีพที่มีทัศนคติที่ดีต่ออาชีพพยาบาล ประสบความสำเร็จในอาชีพ สูงกว่าพยาบาลวิชาชีพที่มีทัศนคติระดับกลางต่ออาชีพพยาบาล อย่างมีนัยสำคัญทาง สถิติที่ระดับ .04 และประสบความสำเร็จในอาชีพสูงกว่าพยาบาลวิชาชีพที่มีทัศนคติ ที่ไม่ดีต่ออาชีพ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 พยาบาลวิชาชีพที่มีทัศนคติ ระดับกลางต่ออาชีพพยาบาลประสบความสำเร็จในอาชีพ สูงกว่าพยาบาลวิขาชีพที่มีทัศนคติ ที่ไม่ดีต่ออาชีพพยาบาล อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 4. พยาบาลวิชาชีพที่มีความพึงพอใจในชีวิตสมรสสูง ประสบความสำเร็จในอาชีพ สูงกว่าพยาบาลวิชาชีพที่มีความพึงพอใจในชีวิตสมรสปานกลางและต่ำ อย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับ .001 และพยาบาลวิชาชีพที่มีความพึงพอใจในชีวิตสมรสปานกลาง ประสบความสำเร็จในอาชีพสูงกว่าพยาบาลวิชาชีพที่มีความพึงพอใจในชีวิตสมรสต่ำ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 5. พยาบาลที่ได้รับการสนับสนุนทางสังคมสูง ประสบความสำเร็จในอาชีพสูงกว่า พยาบาลวิชาชีพที่ได้รับการสนับสนุนทางสังคมปานกลางและต่ำ อย่างมีนัยสำคัญทาง สถิติที่ระดับ .001 และพยาบาลที่ได้รับการสนับสนุนทางสังคมปานกลาง ประสบความสำเร็จ ในอาชีพสูงกว่าพยาบาลวิชาชีพที่ได้รับการสนับสนุนทางสังคมต่ำ อย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับ .001 6. พยาบาลวิชาชีพที่มีประสบการณ์การทำงานมาก ประสบความสำเร็จในอาชีพสูง กว่าพยาบาลที่มีประสบการณ์การทำงานน้อย อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 พยาบาลที่มีประสบการณ์การทำงานปานกลาง ประสบความสำเร็จในอาชีพสูงกว่า พยาบาลที่มี ประสบการณ์การทำงานน้อย อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 7. ตัวแปรที่สามารถร่วมกันพยากรณ์ความสำเร็จในอาชีพ ของพยาบาลวิชาชีพ ได้อย่างมีนัยสำคัยทางสถิติที่ระดับ .05 ได้แก่ การสนับสนุนทางสังคม (X5) ทัศนคติ ต่ออาชีพพยาบาล (X3) ความพึงพอใจในชีวิตสมรส (X4) และความเฉลียวฉลาดทางอารมณ์ (X1) ซึ่งร่วมกันพยากรณ์ความสำเร็จในอาชีพได้ร้อยละ 45.8 สมการพยากรณ์ความสำเร็จ ในอาชีพของพยาบาลวิชาชีพคือ7.1 สมการพยากรณ์ความสำเร็จในอาชีพของพยาบาลวิชาชีพ ในรูปคะแนนดิบ ความสำเร็จ ในอาชีพของพยาบาลวิชาชีพ (y) = 13.55 + .55(x5) + .21(x3) + .20(x4) +.28(x1)7.2 สมการพยากรณ์ความสำเร็จในอาชีพของพยาบาลวิชาชีพ ในรูปคะแนนมาตราฐาน ความสำเร็จในอาชีพของพยาบาลวิชาชีพ (y) = .43(x5) + .17(x3) + .19(x4) + .12(x1)