การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาผลการพัฒนาอัตมโนทัศน์โดยการ นำหลักธรรมะทางพุทธศาสนามาประยุกต์ใช้และการให้คำปรึกษาแบบกลุ่มที่มีต่ออัตมโนทัศน์ ของเยาวชนกระทำผิดชายในสถานฝึกและอบรมเด็กและเยาวชนจังหวัดสุราษฎร์ธานี กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาทดลองเป็นเยาวชนกระทำผิดชายที่นับถือศาสนาพุทธ จำนวน 28 คน แบ่งเป็น 4 กลุ่ม ๆ ละ 7 คน แต่เมื่อทดลองไปแล้วเหลือเยาวชนกระทำผิด ในกลุ่มทดลองที่ 1 จำนวน 3 คน ส่วนกลุ่มทดลองที่ 2, 3 และกลุ่มควบคุมเหลือกลุ่มละ 4 คน ทั้งนี้เกิดจากเหตุผลส่วนตัวที่ทำให้ไม่สามารถมาร่วมกิจกรรมได้ครบตามข้อตกลง การทดลอง ครั้งนี้ใช้แบบแผนการทดลองแบบ Pretest - Posttest Control Group Design โดยมีระยะเวลา ในการทดลองนาน 6 สัปดาห์ เครื่องมือการวิจัยประกอบด้วย 1)การนำหลักธรรมะทางพุทธศาสนา มาประยุกต์ใช้ 2) การให้คำปรึกษาแบบกลุ่ม และ 3)แบบวัดอัตมโนทัศน์เทนแนสซี่ (Tannesse Self-concept Scale) และใช้วิธีของ Kruskal-Wallis One Way Analysis of Variance ในการวิเคราะห์ข้อมูล ผลการวิจัยพบว่า 1. เยาวชนกระทำผิดกลุ่มที่ได้รับการพัฒนาอัตมโนทัศน์โดยการนำหลักธรรมะทาง พุทธศาสนามาประยุกต์ใช้พร้อมกับการให้คำปรึกษาแบบกลุ่มได้คะแนนอัตมโนทัศน์สูงกว่า กลุ่มที่ได้รับการนำหลักธรรมะมาประยุกต์ใช้เพียงอย่างเดียว และสูงกว่ากลุ่มที่ได้รับ การให้คำปรึกษาแบบกลุ่มเพียงอย่างเดียวอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. เยาวชนกระทำผิดกลุ่มที่ได้รับการพัฒนาอัตมโนทัศน์โดยการนำหลักธรรมะทาง พุทธศาสนามาประยุกต์ใช้เพียงอย่างเดียวได้คะแนนอัตมโนทัศน์สูงกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. เยาวชนกระทำผิดกลุ่มที่ได้รับการพัฒนาอัตมโนทัศน์โดยการให้คำปรึกษาแบบกลุ่ม เพียงอย่างเดียวได้คะแนนอัตมโนทัศน์ทุกด้านไม่แตกต่างจากกลุ่มควบคุม