การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อเปรียบเทียบผลของการใช้สถานการณ์จำลอง และการใช้เทคนิคแม่แบบที่มีต่อการปรับตัวด้านการเรียนของนักศึกษาพยาบาล ชั้น ปีที่ 2 วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี ชลบุรี จังหวัดชลบุรี ปีการศึกษา 2542 กลุ่ม ตัวอย่างเป็นนักศึกษาพยาบาลชั้นปีที่ 2 ที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนปานกลางและ ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนต่ำและมีการปรับตัวด้านการเรียนต่ำเท่าเปอร์เซนต์ไทล์ที่ 50 จำนวน 48 คน และสุ่มอย่างง่ายเป็นกลุ่มทดลอง 4 กลุ่ม ๆ ละ 12 คน กลุ่มทดลอง ที่ 1 และ 3 เป็นนักศึกษาที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนปานกลาง และกลุ่มทดลองที่ 2 และ 4 เป็นนักศึกษาที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนต่ำซึ่งกลุ่มทดลองที่ 1 และ 2 ได้รับใช้สถานการณ์จำลอง ส่วนกลุ่มทดลองที่ 3 และ 4 ได้รับการใช้เทคนิคแม่แบบ แบบแผนการทดลองของการวิจัยครั้งนี้เป็นแบบ Randomized Multigroup Pretest- Posttest Design เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูลคือ แบบสอบถามการปรับตัวด้าน การเรียน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือ การทดสอบค่า t ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. นักศึกษาพยาบาลที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนปานกลาง มีการปรับตัวด้าน การเรียนดีขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 หลังจากได้รับการใช้สถานการณ์ จำลอง 2. นักศึกษาพยาบาลที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนต่ำ มีการปรับตัวด้านการเรียน ดีขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 หลังจากได้รับการใช้สถานการณ์จำลอง 3. นักศึกษาพยาบาลที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนปานกลาง มีการปรับตัวด้าน การเรียนดีขึ้น อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 หลังจากได้รับการใช้เทคนิค แม่แบบ 4. นักศึกษาพยาบาลที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนต่ำ มีการปรับตัวด้านการเรียน ดีขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 หลังจากได้รับการใช้เทคนิคแม่แบบ 5. นักศึกษาพยาบาลที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนปานกลางและผลสัมฤทธิ์ทางการ เรียนต่ำ ที่ได้รับการใช้สถานการณ์จำลอง มีการปรับตัวด้านการเรียนแตกต่างกันอย่าง มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 6. นักศึกษาพยาบาลที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนปานกลางและผลสัมฤทธิ์ทาง การเรียนต่ำ ที่ได้รับการใช้เทคนิคแม่แบบ มีการปรับตัวด้านการเรียนแตกต่างกันอย่าง มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 7. นักศึกษาพยาบาลที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนปานกลางที่ได้รับการใช้สถาน การณ์จำลอง และนักศึกษาพยาบาลที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนปานกลางที่ได้รับการใช้ เทคนิคแม่แบบมีการปรับตัวด้านการเรียนแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ ระดับ .01 8. นักศึกษาพยาบาลที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนต่ำที่ได้รับการใช้สถานการณ์ จำลองและนักศึกษาพยาบาลที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนต่ำที่ได้รับการใช้เทคนิคแม่แบบ มีการปรับตัวด้านการเรียนแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05