การวิจัยครั้งนี้มีความมุ่งหมายเพื่อศึกษาและหาความสอดคล้องเกี่ยวกับการมี ทักษะและการใช้ทักษะการบริหารความขัดแย้งกับวิธีการบริหารความขัดแย้งของผู้บริหาร โรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานการประถมศึกษาจังหวัดหนองบัวลำภู ในวิธีการบริหาร ความขัดแย้ง 5 วิธีตามแนวความคิดของโธมัส คือ วิธีการเอาชนะ วิธีการร่วมมือแก้ปัญหา วิธีการประนีประนอม วิธีการหลีกเลี่ยง และวิธีการยอมให้ โดยวิเคราะห์ตามแนวทางของ เสริมศักดิ์ วิศาลาภรณ์ และทรัสตี้ กับผู้บริหารซึ่งจำแนกเป็น 4 กลุ่ม คือ กลุ่มการ มีทักษะมากและใช้ทักษะมาก กลุ่มการมีทักษะมากแต่ใช้ทักษะน้อย กลุ่มการมีทักษะน้อยแต่ใช้ ทักษะมาก และกลุ่มการมีทักษะน้อยและใช้ทักษะน้อย กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ ผู้บริหารโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานการประถมศึกษาจังหวัดหนองบัวลำภู จำนวน 170 คน ซึ่งได้มาโดยวิธี สุ่มแบบง่าย และตารางเลขสุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถาม ผู้บริหารโรงเรียน ประกอบด้วย 2 ชุด คือชุดที่ 1 ตอนที่ 1 เป็นแบบสอบถามสถานภาพ ของผู้บริหาร ตอนที่ 2 เป็นแบบสอบถามวัดระดับการมีทักษะการบริหารความขัดแย้งและ การใช้ทักษะการบริหารความขัดแย้ง โดยผู้วิจัยพัฒนาและปรับปรุงตามแนวความคิดของ ทรัสตี้ ค่าความเชื่อมั่นของแบบสอบถามระดับการมีทักษะการบริหารความขัดแย้งเท่ากับ.95 และระดับการใช้ทักษะการบริหารความขัดแย้ง เท่ากับ .96 ชุดที่ 2 เป็นแบบสอบถามวัดวิธี การบริหารความขัดแย้งของโธมัสและคิลแมนน์ซึ่งแปลโดยเสริมศักดิ์ วิศาลาภรณ์ มีค่า ความเชื่อมั่นเท่ากับ .92 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ และค่า ไค-สแควร์ ผลการวิจัยที่สำคัญ สรุปได้ดังนี้ 1.ผู้บริหารโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานการประถมศึกษาจังหวัดหนองบัวลำภู มีทักษะการบริหารความขัดแย้งในระดับมากเช่นเดียวกัน 2.ผู้บริหารโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานการประถมศึกษาจังหวัดหนองบัวลำภู ใช้วิธีการบริหารความขัดแย้งในวิธีการประนีประนอมมากที่สุด รองลงมาคือวิธีการร่วมมือ แก้ปัญหา วิธีการหลีกเลี่ยง วิธีการยอมให้ และวิธีการเอาชนะ ตามลำดับ 3.ผู้บริหารทั้ง 4 กลุ่ม เลือกใช้วิธีการบริหารความขัดแย้งไม่แตกต่างกัน