การวิจัยครั้งนี้ เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง โดยมีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาประสิทธิผลของโปรแกรมสุขศึกษาที่เน้นการศึกษาด้วย ตนเอง ต่อการสวมหมวกนิรภัยในการขับขี่รถจักรยานยนต์ ของ คนงานที่ทำงานในโรงงานอุตสาหกรรม จังหวัดราชบุรี เปรียบ เทียบกับคนงานที่ไม่ได้รับโปรแกรมสุขศึกษาโดยใช้กลุ่มตัวอย่าง เป็นคนงานในโรงงานอุตสาหกรรมที่ขับขี่รถจักรยานยนต์มาทำงาน โดยไม่สวมหมวกนิรภัย ในจังหวัดราชบุรี ซึ่งได้มาโดยวิธีการ สุ่มอย่างง่ายจำนวน 110 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองได้รับ โปรแกรมสุขศึกษาที่เน้นการศึกษาด้วยตนเองจำนวน 54 คน และกลุ่มควบคุม 56 คน ที่ไม่ได้รับโปรแกรมสุขศึกษาที่เน้น การศึกษาด้วยตนเอง เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูล คือ แบบสอบถามและแบบสังเกตพฤติกรรมการสวมหมวกนิรภัยที่ผู้วิจัย และผู้ช่วยวิจัยเป็นผู้บันทึก วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์ ความแปรปรวนร่วม (ANCOVA) ผลการศึกษาพบว่า โปรแกรมสุขศึกษาที่เน้นการศึกษา ด้วยตนเองในการสวมหมวกนิรภัยมีประสิทธิผลต่อพฤติกรรม การสวมหมวกนิรภัย โดยกลุ่มทดลองมีพฤติกรรมการสวมหมวก นิรภัยสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และมีการ รับรู้ถึงความรุนแรงเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 การรับรู้โอกาสเสี่ยง และการรับรู้ถึงประโยชน์ต่ำลง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05