การวิจัยครั้งนี้ มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาผลของการ ฝึกการวิเคราะห์ติดต่อสัมพันธ์ระหว่างบุคคลกับกิจกรรมกลุ่ม ที่มีต่ออัตมโนทัศน์ด้านสังคมของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนศรีอยุธยา กรุงเทพมหานคร ที่มีอัตมโนทัศน์ด้าน สังคมต่ำกว่าเปอร์เซนไทล์ที่ 25 ลงมา ซึ่งได้มาโดยวิธีสุ่ม อย่างง่ายจากประชากร จำนวน 16 คน แยกเป็นสองกลุ่ม โดยการสุ่มอย่างง่าย ซึ่งจะได้จำนวนนักเรียนกลุ่มทดลอง สองกลุ่ม กลุ่มละ 8 คน กลุ่มทดลองที่ 1 ได้รับการฝึกการ วิเคราะห์ติดต่อสัมพันธ์ระหว่างบุคคล กลุ่มทดลองที่ 2 ได้ เข้าร่วมกิจกรรมกลุ่ม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ การทดสอบของวิลคอกซัน (The Wilcoxon Matched Pairs Signed-Rank Test) และการทดสอบของแมน-วิทนีย์ (The Mann-Whitney U Test) ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. นักเรียนมีอัตมโนทัศน์ด้านสังคมดีขึ้น อย่างมีนัย สำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ภายหลังจากการฝึกการวิเคราะห์ ติดต่อสัมพันธ์ระหว่างบุคคล 2. นักเรียนมีอัตมโนทัศน์ด้านสังคมดีขึ้น อย่างมีนัย สำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ภายหลังจากการเข้าร่วมกิจกรรมกลุ่ม 3. นักเรียนที่ได้รับการฝึกการวิเคราะห์ติดต่อสัมพันธ์ ระหว่างบุคคล กับนักเรียนที่ได้เข้าร่วมกิจกรรมกลุ่ม มีอัตมโนทัศน์ ด้านสังคมแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01