การวิจัยครั้งนี้ มีจุดมุ่งหมายที่จะศึกษาผลของกลุ่ม สัมพันธ์เพื่อพัฒนาการปรับตัวด้านการเรียนของนักศึกษา พยาบาลชั้นปีที่ 1 วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี ตรัง จังหวัดตรัง ปีการศึกษา 2540 กลุ่มตัวอย่าง เป็นนักศึกษา พยาบาลศาสตร์ชั้นปีที่ 1 ที่มีการปรับตัวด้านการเรียนต่ำ กว่าเปอร์เซ็นไทล์ที่ 50 ลงมาจำนวน 30 คน แบ่งเป็น กลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 15 คน กลุ่มทดลอง ได้รับการเข้ากลุ่มสัมพันธ์ เรื่อง การปรับตัวด้านการเรียน 14 ครั้ง ครั้งละ 1 ชั่วโมง ติดต่อกันเป็นเวลา 7 สัปดาห์ กลุ่มควบคุมได้รับการให้ข้อสนเทศเรื่อง การปรับตัวด้าน การเรียน 14 ครั้ง ครั้งละ 1 ชั่วโมง ติดต่อกันเป็นเวลา 7 สัปดาห์ เครื่องมือที่ใช้วัด การปรับตัวด้านการเรียน คือ แบบสอบถามการปรับตัวด้านการเรียน วิเคราะห์ข้อมูลโดย การทดสอบ t-test แบบไม่เป็นอิสระจากกัน (t-test for Dependent Samples) และการทดสอบ t-test แบบเป็นอิสระจากกัน (t-test for Independent Samples) ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. นักศึกษาพยาบาลมีการปรับตัวด้านการเรียนดีขึ้น หลังการเข้ากลุ่มสัมพันธ์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 2. นักศึกษาพยาบาลมีการปรับตัวด้านการเรียนดีขึ้น หลังการได้รับการให้ข้อสนเทศ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ ระดับ .01 3. นักศึกษาพยาบาลที่เข้ากลุ่มสัมพันธ์มีการปรับตัว ด้านการเรียนแตกต่างจากนักศึกษาพยาบาลที่ได้รับการให้ ข้อสนเทศ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01