ในการวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อ เปรียบเทียบผลของการใช้แม่แบบเพื่อนชาย และการใช้แม่แบบเพื่อนหญิงเพื่อเปลี่ยนแปลงทัศนคติต่อการเรียนกิจกรรมนาฏศิลป์ของ นักเรียนชาย ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนวัดเกาะสุวรรณาราม เขตสายไหม กรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชายชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ปีการศึกษา 2541 ที่มีทัศนคติต่อการ เรียนกิจกรรมนาฏศิลป์ต่ำกว่าเปอร์เซนไทล์ที่ 25 ลงมา จำนวน 16 คน ซึ่งได้มาจากการ สุ่มอย่างง่าย (Simple Random Sampling) จากประชากร แล้วสุ่มอย่างง่ายอีกครั้งหนึ่ง เป็นกลุ่มทดลองที่ 1 และกลุ่มทดลองที่ 2 กลุ่มละ 8 คน กลุ่มทดลองที่ 1 ได้รับการใช้ แม่แบบเพื่อนชาย กลุ่มทดลองที่ 2 ได้รับการใช้แม่แบบเพื่อนหญิง แบบแผนการทดลอง คือ Randomized Two Group Pretest - Posttest Design สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ การทดสอบของ วิลคอกซัน (The Wilcoxons Matched Pairs Signed - Ranks test) และการทดสอบของ แมน - วิทนีย์ (The Mann - whitney U test) ~bผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้~b1. นักเรียนชายมีทัศนคติต่อการเรียนกิจกรรมนาฏศิลป์ โดยส่วนรวมและแต่ละด้าน ดีขึ้นหลังจากได้รับการใช้แม่แบบเพื่อนชาย อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ดังรายละเอียดต่อไปนี้ 1.1 นักเรียนชายมีทัศนคติต่อการเรียนกิจกรรมนาฏศิลป์ โดยส่วนรวมดีขึ้น หลังจากได้รับการใช้แม่แบบเพื่อนชาย อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 1.2 นักเรียนชายมีทัศนคติต่อการเรียนกิจกรรมนาฏศิลป์ด้านความรู้ดีขึ้น หลังจากได้รับการใช้แม่แบบเพื่อนชาย อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 1.3 นักเรียนชายมีทัศนคติต่อการเรียนกิจกรรมนาฏศิลป์ด้านความรู้สึกดีขึ้น หลังจากได้รับการใช้แม่แบบเพื่อนชาย อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 1.4 นักเรียนชายมีทัศนคติต่อการเรียนกิจกรรมนาฏศิลป์ ด้านการแสดงพฤติกรรม ดีขึ้น หลังจากได้รับการใช้แม่แบบเพื่อนชาย อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .012. นักเรียนชายมีทัศนคติต่อการเรียนกิจกรรมนาฏศิลป์ โดยส่วนรวมและแต่ละด้าน ดีขึ้น หลังจากได้รับการใช้แม่แบบเพื่อนหญิง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ดังรายละเอียดต่อไปนี้ 2.1 นักเรียนชายมีทัศนคติต่อการเรียนกิจกรรมนาฏศิลป์ โดยส่วนรวมดีขึ้น หลังจากได้รับการใช้แม่แบบเพื่อนหญิง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 2.2 นักเรียนชายมีทัศนคติต่อการเรียนกิจกรรมนาฏศิลป์ ด้านความรู้ดีขึ้น หลังจากได้รับการใช้แม่แบบเพื่อนหญิง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 2.3 นักเรียนชายมีทัศนคติต่อการเรียนกิจกรรมนาฏศิลป์ด้านความรู้สึกดีขึ้น หลังจากได้รับการใช้แม่แบบเพื่อนหญิง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 2.4 นักเรียนชายมีทัศนคติต่อการเรียนกิจกรรมนาฏศิลป์ ด้านการแสดงพฤติกรรม ดีขึ้นหลังจากได้รับการใช้แม่แบบเพื่อนหญิง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .013. นักเรียนชายที่ได้รับการใช้แม่แบบเพื่อนชาย และนักเรียนชายที่ได้รับการ ใช้แม่แบบเพื่อนหญิงมีทัศนคติต่อการเรียนกิจกรรมนาฏศิลป์ โดยส่วนรวมและแต่ละด้าน แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ยกเว้นด้านความรู้สึก ดังรายละเอียด ต่อไปนี้ 3.1 นักเรียนชายที่ได้รับการใช้แม่แบบเพื่อนชาย และนักเรียนชายที่ได้รับ การใช้แม่แบบเพื่อนหญิงมีทัศนคติต่อการเรียนกิจกรรมนาฏศิลป์ โดยส่วนรวมแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3.2 นักเรียนชายที่ได้รับการใช้แม่แบบเพื่อนชาย และนักเรียนชายที่ได้รับ การใช้แม่แบบเพื่อนหญิงมีทัศนคติต่อการเรียนกิจกรรมนาฏศิลป์ ด้านความรู้แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3.3 นักเรียนชายที่ได้รับการใช้แม่แบบเพื่อนชาย และนักเรียนชายที่ได้รับ การใช้แม่แบบเพื่อนหญิงมีทัศนคติต่อการเรียนกิจกรรมนาฏศิลป์ ด้านความรู้สึกแตกต่างกัน อย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ 3.4 นักเรียนชายที่ได้รับการใช้แม่แบบเพื่อนชาย และนักเรียนชายที่ได้รับ การใช้แม่แบบเพื่อนหญิงมีทัศนคติต่อการเรียนกิจกรรมนาฏศิลป์ ด้านการแสดงพฤติกรรม แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05