การศึกษาทัศนคติและพฤติกรรมเกี่ยวกับการใช้สื่อยั่วยุของคนไทย เป็นการศึกษาเชิงพรรณา โดยใช้ข้อมูลทั้งเชิงปริมาณและคุณภาพ ข้อมูลเชิงปริมาณเก็บจากการสำรวจโดยให้ประชากรกลุ่มตัวอย่างจำนวน 452 รายเป็นผู้เขียนตอบแบบสอบถามด้วยตนเองระหว่างเดือนกรกฎาคม - สิงหาคม 2546 ข้อมูลเชิงคุณภาพศึกษาโดยการสนทนากลุ่มในประชากรชายหญิงจำนวน 4 กลุ่ม (ชาย 14 ราย หญิง 16 ราย) ระหว่างเดือนกันยายน 2546 วัตถุประสงค์เพื่อศึกษาทัศนคติต่อสื่อยั่วยุ พฤติกรรมการใช้สื่อยั่วยุและปัญหาของคนไทยในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล การศึกษาครั้งนี้มีขอบเขตศึกษาเฉพาะสื่อวิดีโอ/ซีดีโป๊ รูปโป๊ทางอินเตอร์เน็ตและสิ่งพิมพ์ยั่วยุอารมณ์ทางเพศ กลุ่มตัวอย่างที่ตอบแบบสอบถามจำนวน 452 ราย มีอายุเฉลี่ย 25 ปี และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 11.3 เป็นนักเรียน/นักศึกษา 59.8% และรับราชการ/รัฐวิสาหกิจ 36.0% กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่รู้จักสื่อยั่วยุ 89.8% และมีความเชื่อว่าคนทั่วไปดูสื่อยั่วยุเป็นเรื่องปกติ สิ่งที่ได้เรียนรู้จากสื่อยั่วยุ คือ ความรู้เกี่ยวกับเพศศึกษา ประโยชน์ของสื่อยั่วยุคือช่วยระบายความเครียด และช่วยในการสำเร็จความใคร่ด้วยตนเอง อย่างไรก็ตามกลุ่มตัวอย่างก็ยังคิดว่าสื่อยั่วยุมีส่วนไม่ดีคือ ทำให้หมกมุ่นในเรื่องเพศ เสียการเรียน/การทำงานและเสียสุขภาพ ประสบการณ์ครั้งแรกที่ดูสื่อยั่วยุพบว่ามีอายุต่ำกว่า 9 ขวบ 1.2-3.0% โดยสื่อสิ่งพิมพ์ยั่วยุพบอัตราสูงกว่าสื่อชนิดอื่น สำหรับความถี่ในการดูสื่อยั่วยุ พบว่ากลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่นาน ๆ ครั้ง ผลกระทบที่เกิดจากการดูสื่อยั่วยุส่วนใหญ่ตอบว่ายั่วยุอารมณ์ทางเพศ และมีบางรายที่อยากรู้อยากลองนำไปเลียนแบบ การแก้ปัญหาที่เกิดขึ้นส่วนใหญ่ปรึกษาเพื่อน รองลงมา คือ หากิจกรรมอย่างอื่นทำและเลิกดูสื่อยั่วยุ