วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2547

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ ได้มีการเสนอและประเมินวิธีการใหม่จำนวนสองวิธีการสำหรับการถอดรหัสร่วมกันแบบวนซ้ำของการต่อกันแบบอนุกรมของรหัสเทอร์โบและการมอดูเลตเชิงปริภูมิ-เวลาแบบดิฟเฟอเรนเชียลที่ใช้รหัสปริภูมิ-เวลาแบบยูนิแทรีและกรุ๊ปภายใต้ช่องสัญญาณเฟดดิงแบบมีสหสัมพันธ์ทางเวลา และตั้งข้อสมมติว่า ทั้งภาคส่งและภาครับไม่ทราบข่าวสารสถานะของช่องสัญญาณ วิธีการแรกซึ่งเรียกว่า วิธีการที่ 1 ได้ใช้ประโยชน์จากระบบดั้งเดิมเพิ่มขึ้นด้วยการเลือกใช้รหัสปริภูมิ-เวลาที่มีคุณสมบัติยูนิแทรีและกรุ๊ปโดยที่รหัสประเภทนี้จะมีโครงสร้างเทรลลิสเมื่อใช้กับการมอดูเลตแบบดิฟเฟอเรนเชียล ข่าวสารเอ็กซ์ทรินซิกของสัญลักษณ์การมอดูเลตสามารถหาได้จากการคำนวณโดยตัวตรวจวัดที่มีชื่อเรียกว่า ตัวดีมอดูเลตเอพีพี ซึ่งจำเป็นต้องหานิพจน์การคำนวณขึ้นมาใหม่ให้สอดคล้องกับระบบที่ศึกษา ส่วนวิธีการอีกวิธีการหนึ่งซึ่งเรียกว่า วิธีการที่ 2 ได้ประยุกต์ใช้หลักการจัดบิตเพิ่มเข้ามาจากวิธีการที่ 1 ซึ่งมีนิยามว่า การจัดบิตซิสติแมทิกและบิตแพริตีในลักษณะที่ยังสามารถทำงานได้ดีภายใต้ช่องสัญญาณที่เฟดดิงมีการเปลี่ยนแปลงรวดเร็วได้ จากผลการจำลองแบบด้วยคอมพิวเตอร์พบว่าระบบที่ใช้วิธีการที่เสนอทั้งสองวิธีมีสมรรถนะที่ดีกว่าระบบที่ใช้วิธีการดั้งเดิมในช่วงอัตราความผิดพลาดบิตสูงถึงปานกลางแต่มีข้อเสียคือ มีความซับซ้อนของการคำนวณที่สูงกว่า อย่างไรก็ตาม จากผลการจำลองแบบยังพบว่า ระบบที่ใช้วิธีการที่ 1 ไม่สามารถทำงานได้ดีขึ้นในกรณีที่เฟดดิงมีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ขณะที่ระบบที่ใช้วิธีการที่ 2 ยังสามารถทำงานได้ดี นอกเหนือจากผลการเปรียบเทียบสมรรถนะระหว่างวิธีการเดิมและวิธีการที่เสนอ ยังได้มีการศึกษาผลกระทบจากพารามิเตอร์ของระบบบางพารามิเตอร์อย่างเป็นระบบเพื่อประเมินอิทธิพลของพารามิเตอร์เหล่านี้ต่อสมรรถนะของระบบที่ใช้วิธีการที่เสนอทั้งสองวิธี