การวิจัยครั้งนี้มีวัตุถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างหญิงชายกับ ความมั่นคงทางเศรษฐกิจของผู้หญิงในครอบครัวไทย มิติของการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่าง หญิงชายเน้นศึกษาแบบแผนการแบ่งงานกันทำ และระบบความสัมพันธ์เชิงอำนาจระหว่างสามี ภรรยาในครอบครัว ซึ่งความสัมพันธ์ในทั้งสองส่วนนี้มีผลกระทบต่อความมั่นคงทาง เศรษฐกิจของผู้หญิง ด้วยวิธีวิทยาของการสร้างทฤษฎีจากฐานราก โดยการสัมภาษณ์ระดับ ลึกภรรยาและสามีในครอบครัวที่มีองค์ประกอบในลักษณะต่าง ๆ กัน คือ ครัวเรือนที่ สามีภรรยาอยู่ร่วมกัน ครัวเรือนที่สามีทำงานห่างไกลส่งเงินกลับบ้าน และครัวเรือน ที่ผู้หญิงเป็นหัวหน้าครัวเรือนทำการศึกษาในชุมชน 7 หมู่บ้าน ในจังหวัดเชียงใหม่ ผู้ให้ข้อมูลหลักรวมทั้งสิ้น 38 ราย ผู้หญิง 25 ราย ผู้ชาย 13 ราย อายุระหว่าง 30-55 ปี ผลการศึกษาพบว่า ความมั่นคงทางเศรษฐกิจของผู้หญิงในครอบครัวไทยเป็นผลมา จากแบบแผนการแบ่งงานกันทำ และระบบความสัมพันธ์เชิงอำนาจระหว่างสามีภรรยาในครอบครัว ซึ่งเป็นหัวใจสำคัญของแนวคิดเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างหญิงชาย ทั้งนี้ ในมิติ ของการแบ่งงานทำให้ผู้หญิงต้องมีบทบาทที่เกี่ยวข้องกับกิจกรรมในครัวเรือน อันหมาย รวมถึงการรับผิดชอบภาระงานบ้านและการดูแลเลี้ยงลูก กับบทบาทเชิงเศรษฐกิจ ซึ่ง ถูกกำหนดโดยอุดมการณ์ของสังคมและวัฒนธรรม ส่วนมิติของความสัมพันธ์เชิงอำนาจระหว่าง สามีภรรยา อันได้แก่ อำนาจในการตัดสินใจและความเป็นอิสระของผู้หญิง เป็นผลมาจาก แบบแผนการแบ่งงาน ผนวกกับอุดมการณ์ของสังคมและวัฒนธรรม ซึ่งความสัมพันธ์ของทั้ง สองมิติก่อให้เกิดความมั่นคงทางเศรษฐกิจของผู้หญิง ความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างสามี ภรรยา ซึ่งหมายรวมถึงความรับผิดชอบที่สามีมีต่อครอบครัว และเป็นความสัมพันธ์ที่ อยู่บนพื้นฐานของความรัก รวมทั้งความสามารถของผู้หญิงในกาจัดการเรื่องต่าง ๆ ภายในครัวเรือน มีผลทำให้ผู้หญิงมีความมั่นคงปลอดภัยทั้งในระสั้นและระยะยาว ข้อเสนอแนะจากผลการศึกษา ควรมีการปรับเปลี่ยนกระบวนการเรียนรู้ใหม่ใน อุดมการณ์เรื่องเพศในทุกมิติและทุกระดับของสังคม บนพื้นฐานความคิดที่ให้คุณค่า ความเป็นมนุษย์ที่เสมอภาคกัน และเป็นพันธกิจของสังคมต่อการสร้างเสริมพลังอำนาจ ให้ผู้หญิงมีความเชื่อมั่นในความสามารถที่จะพึ่งตนเองได้