วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2547

วิทยานิพนธ์นี้มีจุดประสงค์เพื่อ ศึกษาผลกระทบและความเสียหายเบื้องต้นของอาคารขนาดเล็กจากการถูกยุติการก่อสร้างและถูกปล่อยทิ้งร้างเป็นเวลานาน ปัจจัยที่ผู้รับเหมาใช้ในการเลือกวิธีการบูรณะ วิธีการที่ผู้รับเหมาใช้ในการตรวจสอบและแก้ไขซ่อมแซมความเสียหาย และผลระทบที่ตามมาจากการใช้วิธีการบูรณะของผู้รับเหมาในปัจจุบัน จากการสำรวจพบว่า ความเสียหายในอาคารขนาดเล็กที่ยุติการก่อสร้างและถูกปล่อยทิ้งร้างเป็นเวลานานมีสาเหตุมาจาก ผลของมาตรฐานในการออกแบบและขั้นตอนการก่อสร้างที่ไม่เหมาะสม คุณภาพของวัสดุที่ใช้ในการก่อสร้างที่ไม่ได้มาตรฐาน ผลของวิธีการหยุดงานที่ไม่เหมาะสมเมื่อถูกยุติการก่อสร้างและสภาพแวดล้อม เมื่อผู้รับเหมาะต้องการบูรณะอาคาร ปัจจัยที่ผู้รับเหมาใช้ในการตัดสินใจเลือกวิธีการบูรณะอาคารขนาดเล็กคือ สภาพความเสียหายของอาคาร ค่าใช้จ่ายในการซ่อมแซม ปริมาณงานที่ได้ก่อสร้างแล้วเสร็จ และระยะเวลาในการซ่อมแซม จากปัจจัยเหล่านี้ สามารถนำมาสร้างแบบจำลองที่ใช้ในการตัดสินใจเลือกวิธีการบูรณะอาคารของผู้รับเหมา ซึ่งประกอบด้วย 3 แนวทางคือ ซ่อมแซมอาคารแล้วก่อสร้างต่อ รื้ออาคารทิ้งแล้วก่อสร้างใหม่ หรือปล่อยทิ้งไว้โดยยังไม่ควรดำเนินการก่อสร้างเนื่องจากไม่คุ้มค่ากับการลงทุน สำหรับวิธีการบูรณะอาคารขนาดเล็กแบบซ่อมแซมอาคารแล้วก่อสร้างต่อ ได้ทำการศึกษาวิธีการตรวจสอบและแก้ไขซ่อมแซมความเสียหายของผู้รับเหมา ซึ่งเมื่อนำมาเปรียบเทียบกับวิธีตามเอกสารอ้างอิงพบว่ามีหลายวิธีที่ผู้รับเหมาไม่ได้ดำเนินการอย่างเหมาะสมโดยมีสาเหตุมาจาก ผู้รับเหมาไม่มีประสบการณ์ ผู้รับเหมาไม่ทราบถึงวิธีการ และผู้รับเหมาไม่มีเครื่องมือที่ใช้ในการตรวจสอบและแก้ไขซ่อมแซมความเสียหาย ทำให้ส่งผลกระทบต่ออาคารเนื่องจากวิธีการบูรณะของผู้รับเหมาในรูปแบบของความเสียหาย เมื่อได้บูรณะอาคารเสร็จสิ้นไปแล้วในช่วงระยะเวลาหนึ่ง วิทยานิพนธ์นี้จึงได้เสนอ วิธีการตรวจสอบและแก้ไขซ่อมแซมความเสียหายที่เหมาะสม รวมทั้งข้อดีข้อเสียของแต่ละวิธีและได้เสนอแนวทางในการป้องกันความเสียหายที่อาจเกิดกับอาคารขนาดเล็กก่อนถูกยุติการก่อสร้าง