ความมุ่งหมายของการวิจัยนี้เพื่อศึกษาทัศนคติต่ออบายมุข 6 ของนักเรียนวัยรุ่นในกรุงเทพมหานคร และเปรียบเทียบทัศนคติ ต่ออบายมุข 6 โดยจำแนกตามเพศ ระดับการศึกษา ผลสัมฤทธิ์ ทางการเรียน ระดับการศึกษาของผู้ปกครอง อาชีพหลักของครอบครัว ภายได้ของครอบครัว การรับรู้ความประพฤติด้านอบายมุขของผู้ปกครอง การรับรู้ความประพฤติด้านอบายมุขของเพื่อนสนิท และการอบรมเลี้ยงดู กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ปีที่ 3 ปีที่ 6 ของโรงเรียนสหศึกษา สังกัดกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ในกรุงเทพมหานคร จำนวน 326 คน จากการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถามที่ประกอบด้วยแบบสำรวจข้อมูลส่วนตัว แบบสอบถามการอบรมเลี้ยงดู และแบบวัดทัศนคติต่ออบายมุข 6 สถิติที่ใช้ได้แก่คะแนนเฉลี่ยสำหรับศึกษาและจัดระดับทัศนคติ t-test การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว และการทดสอบ ความแตกต่างระหว่างค่าเฉลี่ยเป็นรายคู่ด้วยวิธีของเชฟเฟ่ พบว่านักเรียนวัยรุ่นในกรุงเทพมหานครส่วนมาก มีทัศนคติต่ออบายมุข 6 ในระดับปานกลาง นักเรียนวัยรุ่นหญิงมีทัศนคติที่ไม่ค่อยดีต่ออบายมุข 6 มากกว่านักเรียนวัยรุ่นชาย นักเรียนวัยรุ่นที่อยู่ในระดับสูงกว่า มีทัศนคติที่ดีต่ออบายมุข 6 มากกว่านักเรียนวัยรุ่นที่อยู่ในระดับการศึกษา ต่ำกว่า นักเรียนวัยรุ่นที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในระดับต่ำกว่า มีทัศนคติดีต่ออบายมุข 6 มากกว่านักเรียนวัยรุ่นที่มีผลสัมฤทธิ์ ทางการเรียนสูงกว่านักเรียนวัยรุ่นที่ผู้ปกครองมีระดับการศึกษาแตกต่างกัน และจากครอบครัวที่มีอาชีพแตกต่างกัน มีทัศนคติต่ออบายมุข 6 ไม่แตกต่างกัน นักเรียนวัยรุ่นจากครอบครัวที่มีรายได้สูง รายได้ปานกลาง มีทัศนคติ ที่ดีต่ออบายมุข 6 มากกว่านักเรียนวัยรุ่นจากครอบครัวที่มีรายได้ต่ำ แต่นักเรียนวัยรุ่นจากครอบครัวที่มีรายได้สูง กับนักเรียนวัยรุ่น จากครอบครัวที่มีรายได้ปานกลางมีทัศนคติต่ออบายมุข 6 ไม่แตกต่างกัน นักเรียนวัยรุ่นที่มีการรับรู้ว่าผู้ปกครองมีความประพฤติด้านอบายมุข เป็นบางครั้งมีทัศนคติที่ดีต่ออบายมุขมากกว่านักเรียนที่มีการรับรู้ ว่าผู้ปกครองไม่มีความประพฤติด้านอบายมุขบ่อยครั้ง มีทัศนคติต่อบายมุข ไม่แตกต่างกับนักเรียนวัยรุ่นที่มีการรับรู้ว่าผู้ปกครองไม่มีความประพฤติ ด้านอบายมุข นักเรียนวัยรุ่นที่มีการรับรู้ว่าเพื่อนสนิท มีความประพฤติ ด้านอบายมุขบ่อยครั้งและนักเรียนวัยรุ่นที่มีการรับรู้ว่าเพื่อนสนิท มีความประพฤติด้านอบายมุขเป็นบางครั้ง มีทัศนคติต่ออบายมุข 65 มากกว่านักเรียนวัยที่มีการรับรู้ว่าเพื่อนสนิทไม่มีความประพฤติ ด้านอบายมุข นักเรียนวัยรุ่นที่ไดรับการอบรมเลั้ยงดูแบบปล่อยปละละเลย มีทัศนคติที่ดีต่ออบายมุข 6 มากกว่านักเรียนวัยรุ่นที่ได้รับการอบรมเลี้ยงดู แบบให้ความคุ่มครองมากเกินไปและมากกว่านักเรียนวัยรุ่นที่ได้รับ การอบรมเลี้ยงดูแบบประชาธิปไตย ส่วนนักเรียนวัยรุ่นที่ได้รับ การอบรมเลี้ยงดูแบบให้ความคุ้มครอบมากเกินไปกับนักเรียนวัยรุ่น ที่ได้รับการอบรมเลี้ยงดูแบบประชาธิปไตย มีทัศนคติต่ออบายมุข 6 ไม่แตกต่างกัน