ความมุ่งหมายของการวิจัยนี้เพื่อศึกษาโครงสร้างและเครือข่ายของเศรษฐกิจ นอกระบบในชนบท รวมทั้งอธิบายแบบแผนของพฤติกรรมทางสังคมและเศรษฐกิจของผู้ เกี่ยวข้องในภาคเศรษฐกิจดังกล่าว นอกจากนี้ศึกษาถึงเงื่อนไขอุปสรรคในการเข้า ถึงเครือข่ายของงาน โดยใช้งานรับจ้างเย็บเสื้อผ้าสำเร็จรูปซึ่งเป็นงานรับเหมา ช่วงผลิตจากกิจการส่งออกเป็นกรณีศึกษา ใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพและการเลือก หน่วยตัวอย่างแบบเจาะจง เพื่อศึกษาความซับซ้อนของโครงสร้างและเครืบข่าย ของงานรับจ้างเย็บเสื้อผ้าสำเร็จรูปเลือกศึกษาหมู่บ้าน 3 แห่งในอำเภอท่าม่วง จังหวัดกาญจนบุรี คือ บ้านลุ่ม บ้านห้วยไผ่และบ้านคลองข่อย โดยเลือกจากหมู่ บ้านที่เคยมีการฝึกอบรมวิชาชีพตัดเย็บเสื้อผ้าให้แก่ชาวบ้านในระหว่างปี 2529 -2534 และมีผู้ผ่านการฝึกอบรมมาไม่น้อยกว่า 25 คน หมู่บ้านที่เลือก ศึกษามี ความแตกต่างกันคือ หมู่บ้านหนึ่งมีทั้งแหล่งจ่ายงานและมีผู้รับจ้าง เย็บเสื้อผ้าสำเร็จรูปอยู่ในหมู่บ้าน ส่วนอีกสองหมู่บ้านมีแหล่งจ่ายงานหรือ ผู้รับจ้างเย็บเสื้อผ้าสำเร็จรูปเพียงอย่างใดอย่างหนึ่ง เทคนิคหลักที่ใช้ใน การเก็บข้อมูล คือการสัมภาษณ์ระดับลึกผู้ใช้ข่าวสารที่สำคัญ 3 กลุ่ม คือ กลุ่มผู้ประกอบการ จำนวน 7 คน กลุ่มวิทยากรฝึกอบรม จำนวน 2 คน และ กลุ่มชาวบ้าน จำนวน 26 คน พบว่างานรับจ้างเย็บเสื้อผ้าสำเร็จรูปในชนบท เป็นกิจกรรมที่เกิดจากการปรับรูปแบบองค์การของธุรกิจส่งออกเสื้อผ้าสำเร็จ รูปเพื่อรักษาระดับกำไร และส่วนแบ่งการตลาดไว้โครงสร้างของระบบเหมาช่วง แสดงให้เห็นชัดเจนถึงการแบ่งงานกันทำของคน 3 กลุ่ม คือ กลุ่มผู้จัดการผลิต กลุ่มคนกลาง และกลุ่มผู้รับจ้าง แต่ละกลุ่มทำงานตามความชำนาญเฉพาะด้าน ซึ่งต้องใช้ปัจจัยการผลิตและทักษะต่างกัน การจัดระเบียบทางสังคมในการ ดำเนินกิจกรรมทางเศรษฐกิจร่วมกันถูกกำหนดขึ้นจากลักษณะธรรมชาติของสินค้า อุตสาหกรรมส่งออกที่ผู้ส่งออกมีข้อตกลงอย่างเป็นทางการกับลูกค้าต่างประเทศ ที่ต้องส่งสินค่าตามกำหนดเวลา การติดต่อสัมพันธ์กันตั้งอยู่บนพื้นฐานของความ สัมพันธ์ส่วนตัวระหว่างผู้ประกอบการกับผู้รับเหมาช่วง ความแตกต่างทางสังคม ถูกกำหนดโดยทุนประเภทและคุณภาพของปัจจัยการผลิตรวมทั้งสถานภาพส่วนบุคคล มากกว่าลำดับชั้นตามอำนาจหน้าที่ในการดำเนินธุรกิจร่วมกัน ผู้รับงานเสื้อผ้า สำเร็จรูปไปเย็บที่บ้านต้องมีทักษะในการใช้จักรเย็บผ้าและจักรโพ้งเงื่อนไข ที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการเข้าสู่อาชีพ พบว่าบุคคลที่มีความเกี่ยวพันและข้อผู้ มัดต่อสังคมอาชีพเดิมและกลุ่มสังคมใกล้ชิดไม่เข้มแข็งแน่นแฟ้น มีโอกาสสร้าง ความสัมพันธ์กับกลุ่มสังคมของงานรับจ้างเย็บเสื้อผ้าสำเร็จรูปและสามารถเข้าสู่ อาชีพรับจ้างเย็บเสื้อผ้าสำเร็จรูปได้ง่ายกว่าทรัพยากรที่จำเป็นต่อการเข้าสู่ อาชีพนี้มี 4 ประการคือ เครื่องมือการผลิต ทักษะการผลิต สถานภาพส่วนบุคคล และข่าวสารข้อมูล การเข้าถึงแหล่งทรัพยากรแต่ละประเภทขึ้นอยู่กับสถานภาพ ของผู้แจกจ่าย และระเบียบการแจกจ่ายทรัพยากรนั้น ๆ ด้านบรรทัดฐานของ งานพบว่า มีแนวโน้มขัดแย้งกับบรรทัดฐานของสังคมทั่วไปผู้รับจ้างมีโอกาสพัฒนา ขึ้นเป็นผู้ประกอบการในระดับคนส่งผ้าหรือเจ้าของบ้านเสื้อโหล และเจ้าของกิจ การเสื้อผ้าสำเร็จรูปขนาดย่อมเพื่อสนองตลาดท้องถิ่นได้ แต่ต้องร่วมมือกันทำ เป็นกลุ่มและได้รับการพัฒนาความสามารถในการจัดการเชิงธุรกิจ และความ ช่วยเหลือด้านเงินทุน