ความมุ่งหมายของการวิจัยนี้เพื่อศึกษาสาเหตุที่ทำให้นักเรียน มีพฤติกรรมสูดดมสารระเหยและวิธีดำเนินการช่วยเหลือแก้ไขปัญหา ตลอดจนการป้องกันพฤติกรรมการสูดดมสารระเหยในเด็กชั้นประถมศึกษา กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนบางโพโอมาวาส สังกัดกรุงเทพมหานคร จำนวน 3 คน วิธีการใช้ศึกษาคือ การศึกษา รายกรณี เครื่องมือที่ใช้ได้แก่ การสังเกตและการบันทึกการสังเกต การสัมภาษณ์ การเยี่ยมบ้าน อัตชีวประวัติ บันทึกประจำวัน สังคมมิติ แบบสอบถาม และแบบทดสอบ ใช้วิธีการวิเคราะห์เชิงพรรณา ปรากฏดังนี้ พฤติกรรมสูดดมสารระเหยของนักเรียน มีสาเหตุมาจากลักษณะส่วนตัว ของเด็กที่มีพัฒนาบุคลิกภาพไม่เหมาะสม และสิ่งแวดล้อมที่เกี่ยวกับ การอบรมเลี้ยงดูไม่เหมาะสม สภาพครอบครัวแตกแยก และแหล่งชุมชน แออัดซึ่งมีการระบาดของยาเสพติด นอกจากนั้นผลของการศึกษาพบว่า การศึกษารายกรณีทำให้เด็กนักเรียนมีการเปลี่ยนแปลงที่ดีขึ้น สามารถพัณนาตนเองหรือปรับตัวในการดำเนินชีวิตได้อย่างเหมาะสม และเลิกสูดดมสารระเหยแล้ว 2 ราย