ความมุ่งหมายของการวิจัยนี้เพื่อศึกษาถึงนโยบายของรัฐบาลไทย ในการป้องกันและปราบปรามพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ระหว่าง พ.ศ. 2508-2523 โดยได้ศึกษา ประวัติความเป็นมา เป้าหมาย ยุทธศาสตร์และยุทธวิธีของคอมนิวนิสต์ ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ตลอดถึงผลการดำเนินนโยบายของรัฐบาล ในช่วงดังกล่าวประกอบด้วยเพื่อให้มีความสมบูรณ์ในเนื้อหาสาระ และเกิดความเข้าใจแจ่มแจ้งยิ่งขึ้น ผู้วิจัยแบ่งการศึกษาออกเป็น 3 ช่วง 1. ระหว่าง พ.ศ. 2508-2511 รัฐบาลใช้มาตรการรุนแรง 2. ระหว่าง พ.ศ. 2512-2520 รัฐบาลเริ่มใช้มาตรการการเมือง นำการทหาร แต่ระยะหลังหันมาใช้มาตรการรุนแรงเช่นเดิม 3. ระหว่าง พ.ศ. 2521-2523 รัฐบาลใช้มาตรการการเมือง นำการทหาร ผลโดยสรุป อุดมการณ์ของพรรคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย คือยึดอำนาจรัฐในระยะแรกนั้น พรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย ขยายตัวอย่างช้า ๆ เนื้อจากเป็นระยะก่อตั้งพรรค สำหรับแนวทาง การต่อสู้นั้น มีทางเลือก 2 แนวทางคือ แนวทางสันติ หรือแนวทางรัฐสภา กับแนวทางรุนแรง หรือแนวทางการต่อสู้ด้วยอาวุธ และแนวทางต่อสู้ ด้วยอาวุธก็ยังแบ่งทางเลือก 2 แนวทาง คือ แนวทางรัฐประหารซ้อน กับแนวทางสงครามประชาชน จากการดำเนินนโยบายป้องกันและ ปราบปรามของรัฐบาลปรากฏผล คือ ในช่วงที่ 1 และช่วงที่ 2 รัฐบาลปราบปรามไม่สำเร็จ ส่งผลให้คอมมิวนิสต์ขยายตัวมากขึ้น และในช่วงที่ 3 รัฐบาลจึงสามารถปราบปรามสำเร็จระดับหนึ่ง เป็นผลให้สลายตัวในระยะต่อมา นโยบายป้องกันและปราบปราม คอมพิวนิสต์ของรัฐบาลเผด็จการจะใช้มาตรการปราบปราม ด้วยความรุนแรง แต่รัฐบาลที่เป็นประชาธิปไตย จะดำเนินนโยบาย ผ่อนคลายความรุนแรง อย่างไรก็ตามระบอบการปกครองไม่ว่าจะเป็น แบบประชาธิปไตย หรือแบบเผด็จการก็ไม่อาจแก้ปัญหาคอมมิวนิสต์ได้ หนทางที่สามารถนำมาแก้ปัญหาได้ก็คือ การแก้ปัญหาเศรษฐกิจ สังคม และการเมืองให้ประชาชนมีความมั่นคงทางเศรษฐกิจ มีความปลอดภัย ในชีวิตและทรัพย์สิน และสามารถดำเนินกิจกรรมทางการเมือง แบบประชาธิปไตยได้อย่างเต็มที่