ความมุ่งหมายของการวิจัยนี้เพื่อศึกษาวิธีการผลิตเกลือ ในบริเวณแอ่งโคราช เปรียบเทียบผลกระทบต่อสภาพแวดล้อม ของการผลิตเกลือแต่ละวิธี และเพื่อกำหนดวิธีการที่เหมาะสม ในการผลิตเกลือในแอ่งโคราช เปรียบเทียบผลกระทบอันเกิดจาก ผลิตเกลือแต่ละวิธีและเปรียบเทียบความเหมาะสมของการผลิต เกลือแต่ละวิธี พบว่าสามารถจำแนกวิธีการผลิตเกลือในแอ่งโคราช ได้ 4 วิธี คือการต้มด้วยเชื้อเพลิงมีจำนวนทั้งหมดประมาณร้อยละ 9.1 และคิดเป็นร้อยละ 0.3 ของพื้นที่ผลิตเกลือทั้งหมด การตากบนลานอัดดินร้อยละ 54.5 คิดเป็นร้อยละ 94.2 ของพื้นที่ การตากบนลานซิเมตน์ร้อยละ 27.5 คิดเป็นร้อยละ 5.0 ของพื้นที่ และการตากบนลานที่ปูพลาสติกร้อยละ 9.1 คิดเป็นร้อยละ 0.5 คิดเป็นร้อยละ 0.5 ของพื้นที่ผลิตเกลือทั้งหมด วิธีผลิตเกลือ ที่ส่งผลกระทบต่อดินและน้ำมากที่สุดคือการตากบนลานอัดดิน คือประมาณร้อยละ 20.30 ที่มีต่อดิน และร้อยละ 47.02 ที่มีต่อน้ำรองลงมาคือการผลิตด้วยวิธีการตากบนลานปูด้วยพลาสติก มีผลกระทบต่อดินร้อยละ 7 ต่อน้ำร้อยละ 10 การต้มด้วยเชื้อเพลิง มีผลกระทบต่อดินร้อยละ 5 ต่อน้ำร้อยละ 10 ส่วนวิธีที่มีผลกระทบ ต่อสภาพแวดล้อมต่ำที่สุดคือการตากบนลานซิเมนต์ มีผลกระทบต่อดิน ร้อยละ 2 ต่อน้ำร้อยละ 10 ของพื้นที่ผลิตเกลือ โดยมีปัจจัยสำคัญ ในการส่งผลกระทบคือ ลักษณะดินบริเวณแหล่งผลิตเกลือ ขนาดของคันดิน ระยะเวลาในการผลิตเกลือและระบบควบคุมและกำจัดน้ำเสีย เป็นต้น วิธีการผลิตเกลือที่เหมาะสมที่สุดซึ่งพิจารณาจากอัตนาการ่งผลกระทบ ต่อสภาพแวดล้อม ต้นทุนการผลิต ระยะเวลาการผลิต คุณภาพเกลือ และแรงงานที่ใช้พบว่าวิธีการตากบนลานซิเมนต์และการตากบนลานปูด้วย พลาสติกเป็นวิธีการผลิตเกลือที่มีความเหมาะสมที่จะใช้ บริเวณแอ่งโคราชและภาคตะวันออกเฉียงเหนือมากที่สุด