ความมุ่งหมายของการวิจัยนี้เพื่อศึกษาผลของปฏิสัมพันธ์ ระหว่างเกณฑ์การรู้แจ้งกับแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ของนักเรียนที่มี ต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์และเวลาที่ใช้ในการเรียน ด้วยคอมพิวเตอร์ช่วยสอน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ 1 แบ่งนักเรียนออกเป็น 2 กลุ่มคือ กลุ่มสูงและต่ำ อย่างละ 80 คน จากนั้นทำการสุ่มนักเรียนแต่ละกลุ่มเข้ากลุ่มทดลอง 4 กลุ่ม คือ กลุ่มเกณฑ์การรู้แจ้งคือ 70, 80, 90, และไม่มีเกณฑ์ให้นักเรียน เรียนจากบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนในเนื้อหาเรื่องจำนวนเต็ม ซึ่งมีเนื้อหาแบ่งเป็น 3 หน่วย ผลการวิเคราะห์จากคะแนนผลสัมฤทธิ์ ทางการเรียนและเวลาที่ใช้ในการเรียนดังนี้ นักเรียนที่เรียนจากบทเรียน คอมพิวเตอร์ช่วยสอนที่มีเกณฑ์การรู้แจ้ง 70, 80, 90 และไม่เกณฑ์ มีผลสัมฤทธิ์กทางการเรียนแตกต่างกัน โดยที่กลุ่มนักเรียนที่เรียนจาก บทเรียนที่มีเกณฑ์การรู้แจ้ง 70, 80, 90 ได้คะแนนสูงกว่ากลุ่มนักเรียน ที่เรียนจากบทเรียนไม่มีเกณฑ์การรู้แจ้ง นักเรียนที่เรียนจากบทเรียน คอมพิวเตอร์ช่วยสอนที่มีเกณฑ์การรู้แจ้ง 70, 80, 90 และไม่มีเกณฑ์ ใช้เวลาในการเรียนแตกต่างกัน โดยที่กลุ่มนักเรียนที่เรียนจากบทเรียน ที่มีเกณฑ์การู้แจ้ง 90 ใช้เวลาในการเรียนมากกว่า กลุ่มนักเรียน ที่เรียนจากบทเรียนที่มีเกณฑ์การรู้แจ้ง 70, 80 และไม่มีเกณฑ์ นักเรียนที่มีแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์สูงและต่ำเมื่อเรียนจากคอมพิวเตอร์ช่วยสอน มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนไม่แตกต่างกัน นักเรียนที่มีแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ต่ำ เมื่อเรียนจากคอมพิวเตอร์ช่วยสอนใช้เวลาในการเรียนมากกว่านักเรียน ที่มีแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์สูง แรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์กับเกณฑ์การรู้แจ้งที่เรียน จากคอมพิวเตอร์ช่วยสอน ไม่มีปฏิสมพันธ์ต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน แรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ทางการเรียนจากคอมพิวเตอร์ช่วยสอน ไม่มีปฏิสัมพันธ์ต่อเวลาที่นักเรียนใช้ในการเรียน