ความมุ่งหมายของการวิจัยนี้เพื่อทราบและเปรียบเทียบ ปัจจัยส่วนบุคคลและปัจจัยแวดล้อมที่สัมพันธ์กับพฤติกรรมการเจ็บป่วย ของผู้บริหารที่แผนกผู้ป่วยนอก โรงพยาบาลสุราษฎร์ธานี ที่มี ความแตกต่างกันทางด้านเพศ อายุ ระดับการศึกษา รายได้ อาชีพขนาดครอบครัว ความทั่วถึงของการบริการรักษาพยาบาล ค่าใช้จ่ายในการรักษาพยาบาล ความซับซ้อนของการรักษาพยาบาล ความสะดวกในการใช้ยา และการสนับสนุนทางสังคม กลุ่มตัวอย่าง ที่ใช้ศึกษาคือผู้มารับบริการที่แผนกผู้ป่วยนอก โรงพยาบาลสุราษฎร์ธานี ซึ่งมีอายุ 15-60 ปี จำนวน 389 คน ซึ่งได้มาโดยการสุ่มแบบแบ่งชั้น เครื่องมือที่ใช้คือแบบสัมภาษณ์ พบว่า ปัจจัยที่ไม่สัมพันธ์กับพฤติกรรม การเจ็บป่วยของผู้มารับบริการ คือ เพศ อายุ ขนาดครอบครัว และค่าใช้จ่ายในการรักษาพยาบาล ปัจจัยที่สัมพันธ์กับพฤติกรรม การเจ็บป่วยของผู้มารับบริการคือ ผู้มารับบริการที่มีการศึกษาสูง มีพฤติกรรมการเจ็บป่วยดีที่สุด รองลงมาคือระดับมัธยมศึกษา ประถมศึกษา และไม่เรียนหนังสือ ผู้มารับบริการที่มีรายได้สูงกว่า 7,410 บาท มีพฤติกรรมการเจ็บป่วยดีที่สุด รองลงมาคือ รายได้ 2,466-7,410 บาท และรายได้ต่ำกว่า 2,466 บาท ผู้มารับบริการ ที่มีอาชีพรับราบการ/รัฐวิสาหกิจมีพฤติกรรมการเจ็บป่วยดีที่สุด รองลงมาคือ นักเรียน/นักศึกษา/ไม่ประกอบอาชีพ เกษตรกรรม ค้าขาย และลูกจ้างเอกชน/ส่วนตัว ผู้มารับบริการที่เห็นว่าการบริการรักษาพยาบาล ทั่วถึง มีพฤติกรรมการเจ็บป่วยดีกว่าผู้มารับบริการที่เห็นว่าการบริการ รักษาพยาบาลไม่ทั่วถึง ผู้มารับบริการที่เห็นว่าการรักษาพยาบบาลชันเจน ไม่ซับซ้อนมีพฤติกรรมการเจ็บป่วยดีกว่าผู้มารับบริการที่เห็นว่าการรักษา พยาบาลยุงยากไม่ซับซ้อน ผู้มารับบริการที่เห็นว่ามีความสะดวกในการใช้ยา มีพฤติกรรมการเจ็บป่วยดีกว่าผู้มารับบริการที่เห็นว่าไม่มีความสะดวก ในการใช้ยา ผู้มารับบริการที่สังคมให้การสนับสนุน มีพฤติกรรมการเจ็บป่วย ดีกว่าผู้มารับบริการที่สังคมไม่ให้การสนับสนุน