ความมุ่งหมายของการวิจัยนี้เพื่อศึกษาการดำรงชีวิตของนักศึกษา ภายในมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และเพื่อเปรียบเทียบการดำรงชีวิต ของนักศึกษาโดยส่วนรวม และแต่ละด้านทั้ง 5 ด้าน ได้แก่ ด้านการศึกษา ด้านสังคม ด้านความเป็นอยู่ในหอพัก ด้านเศรษฐกิจ และด้านการเข้าร่วม กิจกรรมตามตัวแปร เพศ ระดับชั้นปีสาขาวิชา ภูมิลำเนา รายได้ของ บิดามารดาหรือผู้ปกครองและอาชีพของบิดามารดาหรือผู้ปกครอง กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ที่พักอาศัยอยู่ในหอพัก ของมหาวิทยาลัย จำนวน 600 คน พบว่า นักศึกษามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จำนวน 600 คน มีการดำรงชีวิตภายในมหาวิทยาลัยเชียงใหม่โดยส่วนรวม ทั้ง 5 ด้านในระดับปานกลาง เรียงตามคะแนนค่าเฉลี่ยจากสูงไปต่ำดังนี้ ด้านความเป็นอยู่ในหอพัก ด้านสังคม ด้านการศกึษา ด้านเศรษฐกิจ และด้านการเข้าร่วมกิจกรรม นักศึกษาชายและหญิงมีการดำรงชีวิต ภายในมหาวิทยาลัยเชียงใหมโดยส่วนรวมทั้ง 5 ด้าน ในระดับปานกลาง เมื่อเปรียบเทีบบการดำรงชีวิตของนักศึกษา พบว่า นักศึกษาชายและหญิง มีการดำรงชีวิตในมหาวิทยาลัยโดยส่วนรวมทั้ง 5 ด้าน ไม่แตกต่างกัน เมื่อพิจารณาแต่ละด้านพบว่านักศึกษาชายและหญิง มีการดำรงชีวิตด้านสังคม และด้านเศรษฐกิจแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และมีการดำรงชีวิตด้านความเป็นอยู่ในหอพักแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับ .001 นักศึกษาที่มีระดับชั้นปีแตกต่างกัน มีการดำรงชีวิต ภายในมหาวิทยาลัยเชียงใหม่โดยส่วนรวมทั้ง 5 ด้านในระดับปานกลาง เมื่อเปรียบเทียบการดำรงชีวิตของนักศึกษา พบว่านักศึกษาชั้นปีที่ 1 ถึง 4 มีการดำรงชีวิตในมหาวิทยาลัยโดยส่วนรวมทั้ง 5 ด้าน ไม่แตกต่างกัน เมื่อพิจารณาแต่ละด้านพบว่ามีนักศึกษาชั้นปีที่ 1 ถึง 4 มีการดำรงชีวิต ด้านการศึกษา ด้านสังคม และด้านเศรษฐกิจแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับ .001 และมีการดำรงชีวิตด้านความเป็นอยู่ในหอพัก แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 นักศึกษาที่มีสาขาวิชา แตกต่างกัน มีการดำรงชีวิตภายในมหาวิทยาลัยเชียงใหม่โดยส่วนรวม ทั้ง 5 ด้านในระดับปานกลาง เมื่อเปรียบเทียบการดำรงชีวิตของนักศึกษา พบว่า นักศึกษาสาขาวิชาสังคมศาสตร์วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และวิทยาศาสตร์สุขภาพ มีการดำรงชีวิตในมหาวิทยาลัยทั้ง 5 ด้าน แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 เมื่อพิจารณาแต่ละด้าน พบว่านักศึกษาสาขาวิชาสังคมศาสตร์ วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และวิทยาศาสตร์สุขภาพมีการดำรงชีวิตด้านการเข้าร่วมกิจกรรม แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01