ความมุ่งหมายของการวิจัยนี้เพื่อสร้างเกณฑ์ปกติทักษะกีฬามวยไทย ของนักศึกษาชายและเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างทักษะกีฬามวยไทย ของนักศึกษาชาย วิทยาลัยพลศึกษา กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษาชายวิทยาลัย พลศึกษา จำนวน 373 คน แบบทดสอบทักษะกีฬามวยไทย มีรายการทดสอบ 4 รายการคือ การเตะเฉียงบริเวณลำตัว การตีเข่าเฉียงบริเวณลำตัว การถีบบริเวณลำตัว การชกหมักตรงหลังบริเวณใบหน้า ผลการศึกษา เพื่อเปรียบเทียบความแตกต่างของทักษะกีฬามวยไทยระหว่างนักศึกษาชาย วิทยาลัยพลศึกษาแต่ละวิทยาลัยในภาคกลาง พบว่า มีความแตกต่างกัน ในทุกรายการทดสอบ ผลการศึกษาด้านเกณฑ์ปกติ พบว่า การเตะบริเวณลำตัว มีค่ามัชฌิมเลขคณิต 39.2895 ครั้ง ความเบี่ยงเบนมาตรฐาน 4.9199 และจำแนกตามเกณฑ์ทักษะในการเตะบริเวณลำตัว เป็นระดับสูงมาก สูง ปานกลาง ต่ำและต่ำมาก การตีเข่าเฉียงบริเวณลำตัว มีค่ามัชฌิมาเลขคณิต 41.7613 ครั้งความเบี่ยงเบนมาตรฐาน 5.1545 และจำแนกตามเกณฑ์ทักษะ ในการตีเข่าเฉียงบริเวณลำตัว เป็นระดับสูงมาก สูง ปานกลาง ต่ำ และต่ำมาก การถีบบริเวณลำตัว มีค่ามัชฌิมเลขคณิต 39.2573 ครั้ง ความเบี่ยงเบนมาตรฐาน 3.5933 และจำแนกตามเกณฑ์ทักษะในการถีบ บริเวณลำตัวเป็นระดับสูงมาก สูง ปานกลาง ต่ำ และต่ำมาก การชกหมัดตรงหลัง บริเวณใบหน้า มีค่ามัชฌิมเลขคณิต 63.2225 ครั้ง ความเบี่ยงเบนมาตรฐาน 4.8450 และจำแนกตามเกณฑ์ทักษะในการตีเข่าเฉียงบริเวณลำตัว เป็นระดับ สูง ปานกลาง ต่ำ และต่ำมาก