ความมุ่งหมายของการวิจัยนี้เพื่อศึกษาถึงการค้าไม้สัก ในดินแดนล้านนาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (พ.ศ. 2411 ฿ 2453) พบว่าไม้สักได้เริ่มมีความสำคัญ ในรูปการค้ามาตั้งแต่สมัยสุโขทัย ในสมัยอยุธยาการค้าไม้สัก ยังไม่พัฒนาไปจากการค้าไม่สักในสมัยสุโขทัย แต่สมัยอยุธยา ตั้งแต่รัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช เริ่มมีการส่งไม้สัก ไปจำหน่ายยังต่างประเทศโดยมีตัวแทนของบริษัการค้าที่ประจำ อยู่ในประเทศไทยเป็นผู้ดำเนินการ สมัยกรุงธนบุรีการซื้อขายไม้สัก เป็นเพียงกิจกรรมที่ทำภายในประเทศ เป็นส่วนมาก ไม้สักจากล้านนา ถูกนำมาใช้ในกิจการต่อเรือเพื่อใช้ในกองทัพตามนโยบายการสร้าง กองทัพเรือในสมัยนั้น อย่างไรก็ตาม แม้การค้าต่างประเทศ ในสมัยกรุงธนบุรีย มีไม่มากนัก แต่ยังมีชาวจีนต่อสำเภาที่ทำด้วย ไม้สักส่งไปขายประเทศจีน ซึ่งเป็นรูปแบบใหม่ของการค้าไม้สัก การค้าไม้สักได้พัฒนาเป็นลำดับในในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น ผู้ทำการค้าไม้สักได้แก่คนในล้านนา คนจีนและชาวยุโรป โดยเฉพาะ ชาวอังกฤษมีการตั้งบริษัทค้าไม้สักของชาวอังกฤษในบ้านนาและนำเอา คนในบังคับของตนเข้ามาเป็นลูกจ้าง แรงงานในการประกอบอาชีพค้าไม้สัก อันมีผลทำให้เกิดปัญหา เรื่องสิทธิสภาพนอกอาณาเขต รัฐบาลไทยและอังกฤษ ได้แก้ปัญหาโดยลงนามในสนธิสัญญาเชียงใหม่ ฉบับที่ 1 และที่ 2 แต่ยังแก้ปัญหาไม่ได้สมบูรณ์ รัฐบาลได้ใช้มาตราการอีกหลายอย่าง เพื่อแก้ปัญหาดังกล่าว เช่น การออกกฏหมาย การส่งข้าหลวงพิเศษ ขึ้นไปกำกับดูแลและประจำอยู่ที่เชียงใหม่ พร้อมทั้งทำการปฏิรูปการปกครอง หัวเมืองล้านนาไปพร้อม ๆ กัน ซึ่งต่อมาล้านนาได้เปลี่ยนฐานนะ เป็นมณฑลพายัพในที่สุดกลายเป็นส่วนหนึ่งของไทยในปัจจุบัน การค้าไม้สักในรัชสมัยพระบาทสมเด็กพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว นับว่าสำคัญมากเพราะว่า ไม้สักได้กลายเป็นสินค้าสำคัญอันดับสอง รองจากข้าวที่ทำรายได้ให้กับประเทศในสมัยนั้น ตลาดไม้สักของไทย มีทั้งประเทศในแถบเอเชียและยุโรป การค้าไม้สักในช่วงนี้ ตกอยู่ในอิทธิพลของบริษัทค้าไม้อังกฤษตั้งแต่การนำไม้สัก ออกจากป่าจนถึงมือผู้บริโภค ทั้งในและนอกประเทศ รัฐมีรายได้เฉพาะการเก็บภาษีและค่าธรรมเนียมบางอย่าง ซึ่งเมื่อเปรียบเทียบกับรายได้ของบริษัทการค้าไม้อังกฤษ แล้วนับว่าน้อยมาก เพื่อแก้ปัญหาเรื่องส่วนแบ่งรายได้ และปัญหา ด้านเศรษฐกิจจากกิจการค้าไม้สัก รัฐบาลไทยจึงได้จัดตั้งกรมป่าไม้ ขึ้นเพื่อเป็นองค์กร รับผิดชอบในการค้าไม้สัก พร้อมทั้งจัดระบบคมนาคม และสื่อสารระหว่างกรุงเทพฯ และล้านนาให้สามารถติดต่อกันได้สะดวก และรวดเร็ว