ความมุ่งหมายของการวิจัยนี้เพื่อการฝึกอบรมทางศาสนา สามารถเปลี่ยนจิตลักษณะวินัยในตนเอง ทัศนคติต่อพุทธศาสนา ทัศนคติเชิงจริยธรรมและรับรู้ต่อการละเมิดศีลห้าให้สูงขึ้นได้หรือไม่ นอกจากนี้มีลักษณะส่วนบุคคลใดบ้างที่มีส่วนช่วงส่งเสริมการฝึกอบรม ทางศาสนาที่ส่งผลต่อการเปลี่ยนจิตลักษณะดังกล่าว กลุ่มตัวอย่าง เป็นนักเรียนชายชั้นประถมศึกษาปีที่ 4, 5 และ 6 จำนวน 100 คน โดยแบ่งเป็นผู้ที่เข้ารับการฝึกอบรมทางศาสนาจำนวน 50 คน และผู้ที่ไม่เข้ารับการฝึกอบรมทางศาสนาจำนวน 50 คน พบว่า กลุ่มที่เข้ารับการฝึกอบรมทางศาสนามีการเปลี่ยนแปลงวินัยในตนเอง ทัศนคติต่อพุทธศาสนา และการับรู้ต่อการละเมิดศีลห้าสูงขึ้นมากกว่า กลุ่มที่ไม่เข้ารับการฝึกอบรม ผู้ที่เข้ารับการฝึกอบรมที่มีความสามารถ ในการปรับตัวต่ำมีการเปลี่ยนแปลงทัศนคติต่อพุทธศาสนาด้านรวม และด้านบทบาทของวัดและพระสงฆ์สูงกว่าผู้ที่ไม่เข้ารับการฝึกอบรม ที่มีความสามารถในการปรับตัวต่ำ ผู้ที่เข้ารับการฝึกอบรมที่ได้รับ การถ่ายทอดทางศาสนาจากครอบครัวมากมีการเปลี่ยนแปลง ทัศนคติต่อพุทธศาสนาสูงกว่าผู้ที่ไม่เข้ารับการฝึกอบรมที่ได้รับ การถ่ายทอดทางศาสนาจากครอบครัวมาก โดยพบเฉพาะกลุ่ม ที่ครอบครัวมีฐานะทางเศรษฐกิจปานกลาง ผู้ที่เข้ารับการฝึกอบรม ที่บิดามีระดับการศึกษาสูงมีการเปลี่ยนแปลงทัศนคติต่อพุทธศาสนา ด้านหลักธรรมทางศาสนาสูงกว่าผู้ที่ไม่เข้ารับการฝึกอบรมที่บิดา มีการศึกษาต่ำ พบเฉพาะกลุ่มที่ได้รับการถ่ายทอดทางศาสนา จากครอบครัวมาก ผู้ที่เข้ารับการฝึกอบรมซึ่งได้รับการถ่ายทอด ทางศาสนาจากครอบครัวมากมีการเปลี่ยนแปลงทัศนคติเชิงจริยธรรม สูงกว่าผู้ที่ได้รับการฝึกอบรมและได้รับการถ่ายทอดทางศาสนา จากครอบครัวมาก เฉพาะกลุ่มที่ครอบครัวมีฐานะทางเศรษฐกิจปานกลาง ผู้ที่เข้ารับการฝึกอบรมที่ได้รับการถ่ายทอดทางศาสนาจากครอบครัวมาก มีการเปลี่ยนแปลง การรับรู้ต่อการละเมิดศีลห้าสูงกว่าผู้ที่ไม่เข้ารับ การฝึกอบรมที่ได้รับการถ่ายทอดทางศาสนาจากครอบครัวน้อย เฉพาะกลุ่มที่ครอบครัวมีฐานะทางเศรษฐกิจสูง ผู้ที่เข้ารับการฝึกอบรม ที่ได้รับการถ่ายทอดทางศาสนาจากครอบครัวมากมีการเปลี่ยนแปลง การรับรู้ต่อการละเมิดศีลห้าสูงกว่าผู้ที่ไม่เข้ารับการฝึกอบรมที่รับ การถ่ายทอดทางศาสนาจากครอบครัวมาก เฉพาะกลุ่มที่ครอบครัว มีฐานะทางเศรษฐกิจต่ำ ผู้ที่เข้ารับการฝึกอบรมทางศาสนาที่ครอบครัว มีฐานะทางเศรษฐกิจปานกลางมีการเปลี่ยนแปลงการรับรู้ต่อการละเมิด ศีลห้ามากกว่าผู้ที่ไม่เข้ารับการฝึกอบรมที่ครอบครัวมีฐานะ ทางเศรษฐกิจต่ำเฉพาะผู้ที่ได้รับการถ่ายทอดทางศาสนาจากครอบครัวมาก