ความมุ่งหมายของการวิจัยนี้เพื่อรวบรวมคำยืมภาษาจีนฮกเกี้ยน ที่ใช้ในภาษาไทยถิ่นปัจจุบัน จังหวัดภูเก็ต นามาจำแนกประเภท และวิเคราะห์ลักษณะการสร้างคำ ความหมาย และลักษณะของการยืมคำ ในภาษาจีนดังกล่าวมาใช้ในภาษาไทย โดยใช้แหล่งข้อมูลในตำบลตลาดใหญ่ และตำบลตลาดเหนือ อำเภอเมือง จังหวัดภูเก็ต โดยใช้ผู้บอกภาษาจำนวน 4 คน และผู้สอบทานข้อมูลที่ได้พิจารณาคัดเลือกอย่างมีเกณฑ์ จำนวน 1 คน ผลการวิจัยพบว่า คำยืมภาษาจีนฮกเกี้ยนที่ใช้ในภาษาไทยถิ่นปัจจุบัน จังหวัดภูเก็ตที่รวบรวมได้มี 1,239คำ จำแนกคำออกเป็นประเภทต่าง ๆ ได้ 19 หมวด การสร้างคำมี 3 ลักษณะ คือ การสร้างคำแบบประสม การสร้างคำแบบสำนวณ และการสร้างคำแบบทับศัพท์ และเลียนเสียง สัตว์ร้อง ในแง่ความหมายของคำยืมภาษาจีน ดังกล่าวปรากฏว่า มี 3 ลักษณะคือ คำที่มีความหมายคงเดิม คำที่มีการเปลี่ยนแปลง ความหมายเพียงเล็กน้อยและคำที่ใช้ในความหมายเฉพาะถิ่น จังหวัดภูเก็ตโดยเฉพาะคำที่เกี่ยวข้องกับสถานที่และคำที่เกี่ยวข้อง กับอุตสาหกรรมเหมืองแร่ ส่วนการยืมคำภาษาจีนฮกเกี้ยนมาใช้ใน ภาษาไทยถิ่นภูเก็ตมี 5 ลักษณะคือการทับศัพท์ การทับศัพท์ แต่เสียงเปลี่ยนไปเล็กน้อย การใช้คำไทยแปลคำภาษาจีน การใช้คำไทยประสมหรือซ้อนกับคำภาษาจีน และคำที่มีการเปลี่ยนแปลงเสียงวรรณยุกต์ในคำประสม