ความมุ่งหมายของการวิจัยนี้เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ ด้านการฟัง-พูดภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนสังขะ อำเภอสังขะ จังหวัดสุรินทร์ ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2534 ซึ่งได้มาโดยการสุ่มอย่างง่ายจำนวน 60 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 30 คน และกลุ่มควบคุม 30 คน กลุ่มทดลอง ได้รับการสอนโดยวิธีสอนตามแนวการสอนภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร ส่วนกลุ่มควบคุมได้รับการสอนโดยวิธีสอนตามคู่มือครูใช้เวลา ในการทดลองสอน 12 คาบ ๆ ละ 50 นาที ก่อนการทดลอง มีการทดสอบก่อนโดยใช้แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ด้านการฟัง-พูดภาษาอังกฤษ หลังจากทดลองมีการทดสอบอีกครั้งโดยใช้แบบทดสอบชุดเดียวกันกับ แบบทดสอบก่อนการทดลอง พบว่าผลสัมฤทธิ์ด้านการฟังและผลสัมฤทธิ์ ด้านพูดภาษาอังกฤษของนักเรียนหลังการทดลองสูงกว่าผลสัมฤทธิ์ ด้านการฟังภาษาอังกฤษก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ผลสัมฤทธิ์ด้านการพูดภาษาอังกฤษของนักเรียนหลังการทดลองสูงกว่า ผลสัมฤทธิ์ด้านการพูดภาษาอังกฤษของนักเรียนก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ผลสัมฤทธิ์ด้านการฟัง และผลสัมฤทธิ์ด้านการพูดภาษาอังกฤษของกลุ่มทดลองสูงกว่า กลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05